Zofia Trzcińska-Kamińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy polskiej rzeźbiarki i malarki. Zobacz też: Zofia Komeda Trzcińska – żona Krzysztofa Komedy, Crazy Girl.
Zofia Trzcińska-Kamińska
Data i miejsce urodzenia 26 grudnia 1890
Wieprzec
Data i miejsce śmierci 27 października 1977
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki rzeźba, medalierstwo
Ważne dzieła pomniki:
Tadeusza Kościuszki,
Woodrowa Wilsona,
kard. Augusta Hlonda
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (II RP)
Rzeźby Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej

Zofia Trzcińska-Kamińska (ur. 26 grudnia 1890 w Wieprzcu, zm. 27 października 1977 w Warszawie)[1] – polska rzeźbiarka i medalierka. Należała do grup „Młoda Sztuka” i „Rytm”.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze lekcje rysunków pobierała w Lublinie, następnie odbyła studia zagraniczne: w Berlinie uczyła się rzeźby pod kierunkiem prof. Levina-Funcke, malarstwa – u Lovisa Corintha, w Paryżu zaś przez rok uczyła się rysunku. W 1909 rozpoczęła naukę w Warszawie w prywatnej pracowni prof. Władysława Ślewińskiego. Tam poznała swojego przyszłego męża Zygmunta Kamińskiego. We wrześniu 1915 zaciągnęła się w Lublinie do II Brygady Legionów Polskich. Jako Zygmunt Tarło przez półtora miesiąca służyła w kawalerii.

Po zakończeniu wojaczki zapisała się do warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych na kurs rzeźby u prof. Edwarda Wittiga. W 1918 wyjechała do Wiednia, gdzie rozpoczęła studia w Kungstgewerbeschule. W 1919 otworzyła własną pracownię na Rynku Starego Miasta w Warszawie. Tu powstała Poganka, którą można podziwiać w Parku Łazienkowskim. Pierwszą wystawę zorganizowała w 1922.

W 1928 wygrała konkurs na pomnik Thomasa Woodrowa Wilsona dla Poznania. Artystka pomnik wykonała, jednak ostatecznie w Parku Wilsona stanął pomnik autorstwa Gutzona Borgluma. W zamian Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej zlecono wykonanie pomnika Tadeusza Kościuszki. Pomnik został odsłonięty w 1931. W 1937 wykonała posąg Bolesława Chrobrego dla pawilonu polskiego na Wystawie Powszechnej w Paryżu.

W czasie II wojny światowej współpracowała z Frontem Odrodzenia Polski.

Z twórczości powojennej należy wymienić: tablicę pamiątkową ślubów jasnogórskich Jana Kazimierza w sali rycerskiej klasztoru na Jasnej Górze (1957), pomnik kardynała Augusta Hlonda w archikatedrze św. Jana w Warszawie (1960) oraz figurę św. Józefa w kościele oo. dominikanów na Służewie w Warszawie. Rzeźby artystki można również odnaleźć na Cmentarzu Powązkowskim. Najważniejsze to rzeźba umierającego wojownika na grobie Stanisława i Janiny Pruszkowskich oraz płaskorzeźba nad grobem męża.

Zniszczony podczas wojny poznański pomnik Kościuszki został odtworzony przez artystkę wraz z Kazimierzem Bieńkowskim. Odsłonięcie dzieła odbyło się 30 września 1967. Natomiast 14 czerwca 1994 w Parku Wilsona w Poznaniu zostało odsłonięte popiersie Woodrowa Wilsona. Jest to szczęśliwie ocalały pomnik wykonany przez Zofię Trzcińską-Kamińską w 1928.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mirosława Pałaszewska, Życie nie oszczędziło jej krzyży, Zofia Trzcińska-Kamińska (1890-1977), [w:] Nowa Myśl Polska, 2003, nr 29-30, ISSN 1231-2258

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]