Zofia Zdybicka
Zofia Zdybicka, imię zakonne Maria Józefa od 25 września 1948 w Zgromadzeniu Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego (ur. 5 sierpnia 1928) – zakonnica, filozof, pedagog, religioznawca, wieloletnia wykładowczyni akademicka.
Córka Feliksa i Heleny z domu Łukasik. Urodzona w Kraśniku Lubelskim. Docent (od 1971), profesor nadzwyczajny (od 1978), a od 1988 profesor zwyczajny w KUL. Zajmuje się metafizyką (nauką o bycie i jego przyczynach), filozofią religii, Boga i wiary, antropologią filozoficzną i religii, propedeutyką filozoficzną oraz etyką. Twórczyni własnej koncepcji filozofii religii, funkcjonującej w ramach KUL tzw. Lubelskiej Szkole Filozoficznej. Matura w 1948 w Technikum im. A. J. Vetterów w Lublinie Kupieckim. Studia w latach 1956–1961 na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytety Lubelskiego. Uczennica M. A. Krąpca, K. Wojtyły, S. Swieżawskiego, M. Kurdziałka i S. Kamińskiego (twórcy Lubelskiej Szkoły Filozoficznej). Pracę magisterską pisała pod kierunkiem M. Krąpca O naturze rozumowania redukcyjnego występującego w filozofii bytu, a w 1965 doktorat obroniła na podstawie rygorozum i pracy pt. Filozoficzne podstawy poznawalności Boga u H. de Lubaca której promotorem był również M. Krąpiec. W 1970 habilitacja (29 października 1970 kolokwium habilitacyjne) na KUL, na podstawie dorobku naukowego oraz pracy Próba zbudowania tomistycznej teorii partycypacji, którą recenzowali prof. Mieczysław Albert Krąpiec, ks. prof. Kazimierz Kłósak, ks. prof. Stanisław Kamiński i ks. doc. Marian Jaworski. Studia uzupełniające na Yale University, The Catholic University of America w Waszyngtonie i w Katolickim Uniwersytecie w Leuven. Wykładała na KUL od 1966, aż do momentu przejścia na emeryturę. Od 1973 roku była kierownikiem powstałej wówczas Katedry Filozofii Religii w KUL. W latach 1979–1986 prodziekan i dziekan Wydziału Filozoficznego macierzystej uczelni. Członkini wielu towarzystw i instytucji naukowych: Polskie Towarzystwo Filozoficzne, Towarzystwo Naukowe KUL, American Bibliographical Institut, Societas Internationale St. Thomae Aquinatis, Pontificia Academia S. Thomae Aquinatis, Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu. Współtworzyła Encyklopedię Katolicką i Powszechną Encyklopedię Filozofii. Autorka ok. 300 prac naukowych. Promotor ok. 100 magisteriów i 18 doktoratów. W swej refleksji naukowej porusza kwestie ateizmu i jego konsekwencji zarówno etycznych, społecznych, jak i politycznych oraz religii i jej powiązań z otaczającą człowieka rzeczywistością. Mocno wiąże swoje przemyślenia z klasyczną metafizyką. W latach 1963–2001 (z przerwami) członkini Zgromadzenia Generalnego Urszulanek Serca Jezusa Konającego, a od 1983–2003 przełożona Lubelskiego Zgromadzenia swego zakonu. Członek wielu ciał naukowych, społecznych, religijnych oraz organizatorka wielu sympozjów i konferencji naukowych. Kierowała przez wiele lat różnymi czasopismami naukowymi.
Odznaczenia [edytuj]
- Złoty Krzyż Zasługi
- 1977 Książka Roku 1977 – Człowiek i religia
- Nagroda Rektora KUL
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski otrzymany 19 października 2008 z rąk prezydenta Lecha Kaczyńskiego
- Medal "Za zasługi dla Katolickiego Uniwersyttu Lubelskiego" 2 kwietnia 2009
Niektóre publikacje [edytuj]
- Partycypacja bytu. Próba wyjaśnienia relacji między światem a Bogiem (1972)
- Poznanie Boga w ujęciu H. de Lubaca (1973)
- Człowiek i religia: zarys filozofii religii (1977, 1994)
- Religia i religioznawstwo (1988)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Zofia Zdybicka w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
- Życiorys i bibliografia Zofii Zdybickiej (plik pdf)
- Hasło o Z. Zdybickiej w Powszechnej Encyklopedii Filozofii
