Zoochoria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Owoce łopianu przyczepiają się do sierści zwierząt haczykowatymi łuskami okrywy
Wiewiórki rozsiewają nasiona leszczyny przez synzoochorię

Zoochoria, zwierzęcosiewność – jeden ze sposobów rozprzestrzeniania diaspor roślinnych (nasion, zarodników, rozmnóżek) przez zwierzęta. Diaspory mogą być np. przyczepione do sierści, albo zjadane i później wydalane. Rośliny rozsiewające się przez zoochorię mają szczególne przystosowania do takiego sposobu rozsiewania, np. nasiona zaopatrzone w haczyki przyczepiające je do sierści zwierząt, specjalne ciałka zachęcające (tzw. elajosomy) mrówki do zabierania nasion, albo jadalne części owocu.

  • Rodzaje zoochorii w zależności od sposobu przenoszenia diaspor przez zwierzęta:
    • ektozoochoria, epizoochoria, epichoria – przenoszenie przez zewnętrzne części ciała zwierzęcia. Diaspory mogą być przyczepione np. do sierści, piór, śluzu pokrywającego ciało, itp.
    • endozoochoria, endochoria – diaspory wnikają do wnętrza ciała zwierzęcia, przeważnie do układu pokarmowego, gdy zwierzę zjada nasiona i owoce
    • synzoochoria, dyszoochoria – nasiona i owoce gromadzone są przez zwierzęta w różnych kryjówkach, o których zwierzęta często zapominają.
  • W zależności od grupy zwierząt uczestniczących w przenoszeniu diaspor wyróżnia się:

Zoochoria jest jednym z rodzajów cudzosiewności (allochorii).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]