Zrywka drewna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zrywka drewna końmi w górach, w Masywie Śnieżnika
Zrywka drewna przy użyciu ciągnika w Górach Sowich

Zrywka drewna – w leśnictwie: czynność transportu drewna okrągłego z miejsca pozyskania (od pnia) do miejsca załadunku, składowania, wstępnej obróbki itp. Jest to najtrudniejsza i najkosztowniejsza faza transportu, ze względu na duże rozproszenie surowca drzewnego i niekorzystne warunki przyrodnicze (np. w górach). Ze względu na rodzaj użytej siły, zrywkę można podzielić na:

Ze względu na sposób transportowania drewna zrywkę dzieli się na:

  • wleczoną – kiedy praktycznie cała długość zrywanej drewna dotyka do ziemi (ściółki),
  • półpodwieszoną – kiedy najczęściej odziomek jest podniesiony do góry a wierzchołek ciągnie się po ziemi,
  • podwieszoną – kiedy drewno nie ma kontaktu z glebą,
  • nasiębierną – kiedy drewno jest załadowane na specjalistyczny ciągnik zrywkowy forwarder i nie ma ono kontaktu z ziemią i tym samym ogranicza uszkodzenie powierzchni gleby jedynie do zniszczeń powodowanych przez koła ciągnika (ugniatanie gleby).

Zrywka wleczona występuje najczęściej przy wykorzystaniu koni, ciągników rolniczych, wciągarek. W przypadkach tych jest możliwa modyfikacja zmniejszająca występujące opory – po zastosowaniu specjalistycznych urządzeń. Zrywkę półpodwieszoną wykonują skidery, podwieszoną – forwardery. Przy wykorzystaniu zrywki kolejkami linowymi może wystąpić każda z wymienionych sytuacji.

Zrywka bardzo często wywiera negatywny wpływ na środowisko. Szczególnie zrywka wleczona – powoduje przemieszczanie powierzchniowych partii gleby, przyspieszenie procesów erozji stokowej, niszczenie runa leśnego itp.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Laurow: Pozyskiwanie drewna i podstawowe wiadomości o jego przerobie. Warszawa: Wydaw. SGGW, 1999. ISBN 83-7244-026-3.
  • Marian Kubiak: Transport leśny. Poznań: Wydaw. Akademii Rolniczej im. Augusta Cieszkowskiego, 1998. ISBN 83-7160-119-0.