Zugot
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Ten artykuł od 2012-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Zugot (hebr. הזוגות pary ) – w historii judaizmu 10 uczonych zgrupowanych w następujące po sobie pary. Należeli do faryzeuszy i wywarli wielki wpływ na kształtowanie się prawodawstwa żydowskiego opartego na Torze ustnej. Liczne ich sentencje, a także pewne anegdotyczne informacje dotyczące biografii zawarte zostały w Talmudzie. Dokładne daty ich życia i działalności nie są znane. W kolejności następują:
- I. Jose ben Joezer z Ceredy i Jose ben Jochanan z Jerozolimy (rządy Szymona Machabeusza 142 - 135 p.n.e.)
- II. Jehoszua ben Perachia i Nittaj z Arbeli (rządy Jana Hyrkana I (135-104 p.n.e.)
- III. Szymon ben Szetach i Juda ben Tabbaj (działali za rządów Aleksandra Janneusza 103 - 76 p.n.e. i Aleksandry Salome 76 - 67 p.n.e.)
- IV. Szemaja i Abtaljon (Rządy Hyrkana II 63 - 40 p.n.e.)
- V. Hillel i Szammaj (Rządy Heroda Wielkiego)
Po okresie zugot przewodnictwo w życiu religijnym judaizmu przejęli tannaici.
