Zuikaku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zuikaku
Zuikaku
Historia
Położenie stępki 25 maja 1938
Wodowanie 27 listopada 1939
 Nippon Kaigun
Wejście do służby 25 września 1941
Wycofanie ze służby zatonął 25 października 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 29 800 t
32 000 t
Długość 257 m
Szerokość 26 m
Zanurzenie 8,9 m
Napęd
turbiny parowe o mocy 160 000 KM napędzające 4 śruby
Prędkość 34 węzły
Uzbrojenie
16 dział 127 mm
36 dział 25 mm
Wyposażenie lotnicze
84 samoloty
Załoga 1660

Zuikaku (jap. 瑞鶴 "Żuraw Przynoszący Szczęście"?)japoński lotniskowiec z okresu drugiej wojny światowej. Należał do okrętów klasy Shōkaku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

„Zuikaku” wraz z bliźniaczym „Shōkaku” był częścią II programu uzupełnień floty, który został zatwierdzony w 1937 roku przez sztab japońskiej marynarki wojennej. Stępkę pod okręt położono 25 maja 1938 roku w stoczni w Kobe. Wodowanie nastąpiło 27 listopada 1939 roku, a wejście do służby – 25 września 1941 roku. Okrętowi nadano imię oznaczające „żurawia przynoszącego szczęście” lub będącego „dobrym omenem”.

„Zuikaku” wziął udział w ataku na Pearl Harbor, który był główną przyczyną przystąpienia USA do wojny na Pacyfiku. 20 stycznia 1942 jego samoloty pokładowe atakowały Rabaul. W kwietniu 1942 roku „Zuikaku” wziął udział w rajdzie na Ocean Indyjski i przyczynił się do zatopienia brytyjskiego lotniskowca HMS „Hermes”. W maju wraz z „Shōkaku” i „Shōhō” wziął udział w bitwie na Morzu Koralowym. Z powodu strat w samolotach i personelu latającym nie wziął udziału w bitwie o Midway. W październiku 1942 roku podczas bitwy koło wysp Santa Cruz przyczynił się do zatopienia lotniskowca USS „Hornet”. Zatonął 25 października 1944 roku w wyniku uszkodzeń doznanych podczas bitwy morskiej o Leyte.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]