Zulfiqar
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Zulfiqar | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Iran |
| Producent | Defence Industries Organization, Shahid Dooz Industrial Complex, Iran |
| Typ pojazdu | czołg podstawowy |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 3 |
| Historia | |
| Produkcja | od 1999 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | diesel 1000 KM |
| Masa | 40 t |
| Moc jedn. | 25 KM/t |
| Osiągi | |
| Prędkość | 70 km/h |
| Zasięg | 500 km |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Kąt podjazdu | 60% |
| Przechył boczny | 30% |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1x armata kalibru 125 mm 1x karabin maszynowy przeciwlotniczy kalibru 12,7 mm 1x karabin maszynowy kalibru 7,62 mm |
|
| Użytkownicy | |
| Iran | |
Zulfiqar to irański czołg podstawowy, produkowany od 1999 roku. Nazwa czołgu pochodzi od Zulfikara - mitycznego miecza Mahometa.
Opis [edytuj]
Załoga czołgu składa się z trzech osób: dowódcy, kierowcy i działonowego. Czołg posiada konwencjonalny układ, tzn. przedział kierowcy z przodu, wieżyczka pośrodku i układ zasilania z tyłu wozu. 125 mm armata czołgowa oraz towarzyszący jej układ automatycznego ładowania zaczerpnięto z radzieckiego czołgu T-72, który również był w Iranie produkowany. W standardowym wyposażeniu znajdują się m.in. skomputeryzowany system kontroli ognia, celowniki noc/dzień, system obronny NBC ( z ang. Nuclear, Biological, Chemical) oraz system wykrywania i tłumienia ognia.
Bibliografia [edytuj]
- Foss F. Ch.: Jane’s tank & combat vehicle recognition guide. New York: HarperCollinsPublishers, 2000. ISBN 0-00-472452-6.
