Zupa pierwotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zupa pierwotna, zupa prebiotyczna, zupa organiczna, bulion pierwotny to hipotetyczna mieszanina prebiotyczna związków organicznych, która dała początek życiu na Ziemi.

W latach 50. XX w. naukowcy zaczęli interesować się początkami życia na Ziemi i zaczęli rozważać różne możliwe sposoby powstania aminokwasów w początkowym okresie istnienia Ziemi. Stanley L. Miller i Harold C. Urey w 1953 r. przeprowadzili eksperyment, w którym z mieszaniny wody, metanu, amoniaku oraz wodoru udało im się otrzymać m.in. podstawowe aminokwasy. Dalsze badania wykazały, że prawie wszystkie aminokwasy występujące w białkach mogą powstać z prostych związków węgla i azotu pod warunkiem dostarczenia dostatecznej ilości energii. Przeprowadzone eksperymenty jednoznacznie pokazują, iż w pierwotnej atmosferze, składającej się z podstawowych związków nieorganicznych pod wpływem temperatury, wyładowań atmosferycznych lub promieniowania kosmicznego jest możliwa synteza podstawowych cegiełek życia – związków organicznych jakimi są aminokwasy.

praatmosfera źródło energii powstające aminokwasy
metan, amoniak,
wodór, para wodna
wyładowanie
elektryczne
glicyna, alanina,
kwas aminomasłowy
metan, amoniak,
wodór, siarkowodór
wyładowanie
elektryczne
cysteina, metionina
i inne

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Stephen C. Meyer i Michael Denton tak skomentowali hipotezę "zupy prebiotycznej":


"Gdyby ta prebiotyczna zupa naprawdę istniała byłaby bogata w aminokwasy. Dlatego byłoby tam dużo azotu. Kiedy więc badamy wczesne osady Ziemi, musielibyśmy znajdować duże złoża minerałów bogatych w azot [...]. Nigdy nie znaleziono takich złóż. Właściwie Jin Brooks napisał w 1985 roku, że "zawartość azotu w najstarszej materii organicznej jest bardzo niska, zaledwie 0,015%..."

"Biorąc pod uwagę, że w wielu dyskusjach na temat powstania życia prebiotyczna zupa uważana jest za coś niewątpliwego, szokować musi fakt, że jej istnienie nie jest poparte żadnymi dowodami"

— "Dochodzenie w sprawie Stwórcy", Lee Strobel, wyd. Credo, str 295