Zwój trójdzielny
Zwój trójdzielny/zwój troisty (Gassera) (łac. ganglion trigeminale) zwany również zwojem półksiężycowatym (łac. ganglion semilunare) — zwój czuciowy utworzony przez część włókien pnia nerwu trójdzielnego.
Topografia [edytuj]
Zwój troisty znajduje się na wewnętrznej powierzchni podstawy czaszki. Leży w zagłębieniu kostnym na przedniej powierzchni szczytu piramidy kości skroniowej zwanym wyciskiem nerwu trójdzielnego (łac. impressio nervi trigemini). Zwój leży w przestrzeni podpajęczynówkowej pokryty oponą twardą tworzącą nad nim przestrzeń zwaną jamą Meckela. Zwój jest zgrubieniem na przebiegu korzenia czuciowego nerwu trójdzielnego. Korzeń ruchowy tego nerwu omija zwój leżąc przyśrodkowo i ku dołowi od niego. Biegnie on dalej ku przodowi i dołowi i dążąc do otworu owalnego w tej okolicy zespala się z zasadniczym pniem nerwu żuchwowego (V3). Przyśrodkowo od zwoju znajduje się boczna ściana zatoki jamistej, bocznie natomiast sąsiaduje on z płatem skroniowym. Ku przodowi i poniżej zwoju znajduje się otwór poszarpany a więc także tętnica szyjna wewnętrzna. Od strony przyśrodkowej zwój otrzymuje włókna współczulne od oplatającego ją splotu szyjno-tętniczego wewnętrznego (łac. plexus caroticus internus). Do zwoju troistego dochodzą także drobne gałązki tętnicze z odcinka jamistego tętnicy szyjnej wewnętrznej oraz gałązki odchodzące od tętnicy oponowej środkowej. Poniżej zwoju biegnie nerw skalisty większy, który w tej okolicy zespala się z nerwem skalistym głębokim tworząc nerw kanału skrzydłowego, który w okolicy otworu poszarpanego wchodzi w jednoimienny kanał.
Od zwoju odchodzą trzy główne gałęzie tworzące nerw trójdzielny. Są to:
Bibliografia [edytuj]
- Ryszard Aleksandrowicz: Anatomia kliniczna głowy i szyi. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007. ISBN 9788320032437.