Związek Achajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Związek Achajski – związek państw greckich, który założono około 281 p.n.e. z inicjatywy czterech miast położonych w zachodniej części Achai - Dyme, Patraj, Tritaja, Faraj[1]. W szczytowym okresie obejmował 10 miast. Związek nie posiadał stałej stolicy, zgromadzenia odbywały się przy sanktuarium Zeusa Amarios koło Ajgion.

Wszystkie miasta jak i wszyscy obywatele Związku mieli równe prawa. Na czele Związku Achajskiego stało dwóch przywódców, a od 256 p.n.e. tylko jeden zwany strategiem. Razem z demiurgami (było ich dziesięciu) wybieranymi corocznie, tworzyli radę, która zajmowała się sprawami Związku i przewodniczyła na zgromadzeniach ogólnych, które zwoływano w sprawach wojny i pokoju. Rozstrzyganie najważniejszych spraw politycznych należało do zgromadzenia synkletos, w sprawach mniejszej wagi zwracano się do zgromadzenia zwanego synodos, które zbierało się kilka razy w roku.

Znaczenie Związku Achajskiego bardzo wzrosło po przystąpieniu Sykionu. W jego ślady poszły Megalopolis, Korynt, Megara, i inne miasta Arkadii. W 245 p.n.e. na czele Związku Achajskiego stanął Aratos z Sykionu. Związek stał się wówczas największą potęgą polityczną Grecji. W latach 251-224 p.n.e. doprowadził do usunięcia kontroli macedońskiej na Peloponezie.

Przeciwko Związkowi podjęła wojnę Sparta, a jej król Kleomenes III zadał wojskom Związku Achajskiego wiele dotkliwych klęsk. Aratos w zamian za przyjęcie garnizonu macedońskiego do twierdzy korynckiej uzyskał pomoc od króla Macedonii Antygonosa Dosona, pokonując Spartę w 222 p.n.e.

W czasie pierwszej wojny macedońskiej Związek Achajski stał po stronie Macedonii przeciwko Rzymianom, ale już w drugiej wojnie macedońskiej, w roku 198 p.n.e. sprzymierzył się z Rzymem przeciwko Macedonii. Związek Achajski podejmował jeszcze próby powrotu do samodzielnej polityki co spotkało się z rzymskimi represjami w roku 167 p.n.e. Dwadzieścia lat później w roku 147 p.n.e. Związek Achajski rozpoczął wojnę z Rzymem próbując uwolnić się od zależności Rzymu. W następnym roku został pokonany i rozwiązany, a Grecja stała się prowincją rzymską.

Ustrój Związku Achajskiego był, zdaniem większości uczonych, inspiracją dla twórców konstytucji Stanów Zjednoczonych[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Praca zbiorowa, 2005, Wielka Historia Świata, t.8, Polskie Media Amer.Com, str. 179, ISBN 83-7425-033-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1968