Związek Młodzieży Polskiej "Zet"
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Związek Młodzieży Polskiej ZET (ZMP "Zet", Zet) – konspiracyjna organizacja polskiej młodzieży akademickiej działająca w trzech zaborach.
Spis treści |
Historia [edytuj]
- 14 stycznia 1887 – zjazd założycielski w Krakowie zorganizowany przez Zygmunta Balickiego
- 1888 – podporządkowanie Lidze Polskiej
- 17 kwietnia 1894 – rozbicie organizacji. Po wielkiej manifestacji patriotycznej zwanej ,,kilińszczyzną" (od nazwiska Jana Kilińskiego), zorganizowanej w setną rocznicę insurekcji warszawskiej aresztowano całe grupy warszawskiej młodzieży
- 1898 – reaktywowanie i podporządkowanie Lidze Narodowej
- 1909 – zerwanie z Ligą Narodową. Część działaczy utworzyła Zarzewie, inni w 1911 tzw. nowy Zet
- 1908–1914 – uczestnictwo członków Zet-u w polskich organizacjach wojskowo-niepodległościowych
- 1914-1918 – uczestnictwo członków Zet-u w Legionach Polskich
Cele programowe [edytuj]
- dążenie do niepodległości Polski
- działanie na gruncie sprawiedliwości politycznej, narodowej i społecznej
- tolerancja wobec innych narodowości i wyznań, pod warunkiem, iż uznają one naczelną zasadę niepodległości i jedności Polski
- szerzenie oświaty i kultury wśród ludu wiejskiego i miejskiego
- cel bezpośredni: stworzenie przez czas studiów uniwersyteckich twardej szkoły charakterów, zaprawionych do późniejszego życia obywatelskiego
Formy działania [edytuj]
- zakładanie tajnych bibliotek, czytelni,
- tworzenie tajnych kółek oświatowych.
- manifestacje i obchody patriotyczne
Struktura organizacyjna [edytuj]
Stosowano strukturę trzystopniową. Stopień niższy nie wiedział o istnieniu wyższego:
- koledzy – wszyscy członkowie organizacji, na czele których stał starszy kolega
- towarzysze – część wybitniejszych kolegów kierowana przez starszego towarzysza
- bracia – najwybitniejsi z towarzyszy
- centralizacja – najwyższy organ związku. Jeden członek Centralizacji był jawny dla wszystkich.
Oddziały [edytuj]
Powstawały we wszystkich ważniejszych uczelniach, w których uczyła się polska młodzież:
- w Zurychu,
- w Genewie,
- w Paryżu,
- w Wiedniu,
- w Petersburgu,
- w Moskwie,
- w Kijowie,
- w Berlinie,
- w Monachium,
- w Warszawie.
- we Wrocławiu powstało w 1895 roku[1]
Centralizacja mieściła się najpierw w Zurychu, a potem w Warszawie.
Członkowie władz [edytuj]
- Zygmunt Balicki
- Roman Dmowski
- Zygmunt Miłkowski (pseudonim literacki Teodor Tomasz Jeż)
- Ludwik Michalski
- Maksymilian Hertel
Pisma [edytuj]
- Teka
- Dla Polski
- Wici
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Henryka Wolna, "Komendant Rakoczy", MON, Warszawa 1985, ISBN 8311071667