Związek Polskich Artystów Fotografików

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Związek Polskich Artystów Fotografikówstowarzyszenie twórczo-zawodowe fotografów, którego zadaniem jest zachowanie ich dotychczasowego dorobku oraz promocja i rozwój współczesnej fotografiki.

ZPAF powstał w 1947 r. jako kontynuacja Fotoklubu Polskiego – organizacji fotografów działającej w okresie międzywojennym. Od 1992 roku ZPAF stowarzyszony jest w World Council of Professional Photographers oraz w Federation of European Photographers.

Cele[edytuj | edytuj kod]

Statutowym celem działania ZPAF jest:

  1. Wszechstronny rozwój twórczości fotograficznej, uwzględniający także postęp naukowo-techniczny w zapisie obrazu.
  2. Współuczestnictwo w kształtowaniu polityki kulturalnej.
  3. Ochrona swobody wypowiedzi twórczej.
  4. Kształtowanie zasad etyki zawodowej.
  5. Ochrona dorobku fotografii polskiej, a także upowszechnianie jej w kraju i zagranicą.
  6. Inicjowanie systemowych rozwiązań prawnych zapewniających warunki do wykonywania zawodu artysty fotografika w oparciu o status twórcy.
  7. Zarządzanie i ochrona powierzonych praw autorskich.
  8. Zabieganie o rozwój mecenatu artystycznego.

Decyzją Ministra Kultury z 29 maja 1995 roku wydano stowarzyszeniu zezwolenie na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi do utworów fotograficznych i utworów plastycznych w zakresie rzeźby na następujących polach eksploatacji[1]:

  1. zwielokrotnienie jakąkolwiek techniką,
  2. wprowadzenie do obrotu,
  3. wystawienie,
  4. najem,
  5. dzierżawa,
  6. wprowadzenie do pamięci komputera.

Okręgi ZPAF[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Obwieszczenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie ogłoszenia decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o udzieleniu i o cofnięciu zezwolenia na podjęcie działalności organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi M.P. z 2009 r. Nr 21, poz. 270

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]