Zwierzęta ureoteliczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zwierzęta ureoteliczne (łac. urea – mocznik[1]) – zwierzęta, które w wyniku procesów metabolizmu wydalają ponad 50%[2] azotu w postaci mocznika.

Katabolizm białek i aminokwasów prowadzi u tej grupy zwierząt do powstania amoniaku, który w cyklu mocznikowym (zachodzącym w hepatocytach) przekształcany jest w mocznik. Innym źródłem mocznika jest katabolizm puryn[3].

W ten sposób azot wydalają ryby chrzęstnoszkieletowe, dorosłe płazy oraz ssaki[4] (w tym człowiek), a także lądowe skąposzczety[5] (np. dżdżownica), których charakterystyczne komórki chloragogenowe syntetyzują mocznik.

Ureotelia – wydalanie mocznika[6].

Przypisy

  1. Piotr Tadeusz Kąkol: Biologia : kompendium. Warszawa: Świat Książki, 2007, s. 364. ISBN 978-83-247-0288-6.
  2. praca zbiorowa: Tablice biologiczne. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2003, s. 150. ISBN 83-7350-029-4.
  3. praca zbiorowa: Biologia: jedność i różnorodność. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne PWN, 2008, s. 356. ISBN 978-83-7446-134-4.
  4. Encyklopedia PWN Ureoteliczne zwierzęta
  5. Aleksander Rajski: Zoologia, Tom 2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997, s. 117. ISBN 83-01-07946-0.
  6. Biologia : słownik encyklopedyczny. Warszawa: Wydawnictwo Europa, 2001, s. 431. ISBN 83-87977-73-X.