Zygmunt Balicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy działacza ruchu narodowo-demokratycznego. Zobacz też: Zygmunt Balicki – inżynier.
Zygmunt Balicki
Zygmunt Balicki
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1858
Lublin, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 12 września 1916
Piotrogród, Imperium Rosyjskie
Partia Stronnictwo Narodowo-Demokratyczne
Wikicytaty Zygmunt Balicki w Wikicytatach

Zygmunt Balicki (ur. 30 grudnia 1858 w Lublinie, zm. 12 września 1916 w Piotrogrodzie) – polski socjolog, publicysta, polityk i jeden z czołowych ideologów Narodowej Demokracji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w Gimnazjum Męskim w Lublinie, które ukończył w 1876. Studiował nauki społeczne na Uniwersytecie w Petersburgu, Zurychu i Genewie, uzyskując stopień doktora praw. Był działaczem politycznym, socjologiem i publicystą, jednym z pierwszych ideologów polskiego ruchu narodowego. W 1887 założył Związek Młodzieży Polskiej "Zet". 3 stycznia 1891 ożenił się z Gabrielą Iwanowską. W 1893 we współpracy z Romanem Dmowskim założył Ligę Narodową i Stronnictwo Narodowo-Demokratyczne założone w 1897. W broszurze "Egoizm narodowy wobec etyki" przeprowadził rozróżnienie etyki idei i etyki ideałów skłaniając się do pewnego relatywizmu moralnego na rzecz osiągnięcia określonych celów narodowych[1]. Po wybuchu I wojny światowej opowiedział się po stronie państw Ententy. Popierał tworzenie legionów przy armii rosyjskiej. W odpowiedzi na deklarację wodza naczelnego wojsk rosyjskich wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza Romanowa z 14 sierpnia 1914 roku, podpisał telegram dziękczynny, głoszący m. in. , że krew synów Polski, przelana łącznie z krwią synów Rosyi w walce ze wspólnym wrogiem, stanie się największą rekojmią nowego życia w pokoju i przyjaźni dwóch narodów słowiańskich[2]. Wraz z Wiktorem Jarońskim był pomysłodawcą utworzenia polskich jednostek wojskowych, które miały wziąć udział w walce u boku armii rosyjskiej (Legion Puławski).

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Hedonizm jako punkt wyjścia etyki (1900)
  • Liberalizm i demokratyzm (1886)
  • Parlamentaryzm: zarys socylologiczny t. 1-2 (1900, 1906)
  • Egoizm narodowy wobec etyki (1903)
  • Metody nauk społecznych i ich rozwój w XIX stuleciu (1903)
  • Psychologia Społeczna (1912)
  • Z doby przełomu myśli narodowej (1916)

Przypisy

  1. Polityka Narodowa, 6/2010, Bogumił Grott: Endecja i religia. Spór, sojusz, koegzystencja, ISSN 1899-4342
  2. Kazimierz Władysław Kumaniecki, Zbiór najważniejszych dokumentów do powstania państwa polskiego, Warszawa, Kraków 1920, s. 30.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]