Zygmunt Chychła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Chychła
Zygmunt Chychła.jpg
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1926
Gdańsk,  Polska
Data i miejsce śmierci 26 września 2009
Hamburg,  Niemcy
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Helsinki 1952 boks
(waga półśrednia)
Mistrzostwa Europy
Złoto
Mediolan 1951 waga półśrednia
Złoto
Warszawa 1953 waga półśrednia

Zygmunt Chychła (ur. 5 listopada 1926 w Gdańsku, zm. 26 września 2009 w Hamburgu[1]) – bokser, zdobywca pierwszego po wojnie złotego medalu olimpijskiego dla Polski.

Treningi rozpoczął w 1939 w polskim klubie Gedania. Po rozpoczęciu wojny został przez władze niemieckie pozbawiony obywatelstwa gdańskiego, a w 1944 przymusowo wcielony do Wehrmachtu. We Francji zdezerterował, po czym trafił do 2 Korpusu Polskiego gen. Andersa we Włoszech. Do Polski wrócił w 1946.

W 1947 debiutował w bokserskiej reprezentacji Polski u samego Feliksa Stamma. W 1948 pojechał na igrzyska olimpijskie do Londynu, gdzie dotarł do ćwierćfinału.

Zygmunt Chychła w polskiej reprezentacji w 1950 (czwarty od lewej)

W 1951 w Mediolanie zdobył mistrzostwo Europy. W Plebiscycie "Przeglądu Sportowego" został wybrany najlepszym polskim sportowcem roku.

Na kolejnych igrzyskach w Helsinkach w 1952 zdobył złoty medal, wygrywając w finale z reprezentantem ZSRR Siergiejem Szczerbakowem. W drodze do finału zwyciężył mistrza olimpijskiego z Londynu i mistrza Europy z Oslo Júliusa Tormę (Czechosłowacja). W tym samym roku ponownie wygrał Plebiscyt "Przeglądu Sportowego".

Po powrocie z Olimpiady dowiedział się, że jest chory na gruźlicę. Postanowił wycofać się ze sportu, jednak polskie władze sportowe nie chcąc aby zawodnika zabrakło na Mistrzostwach Europy w Warszawie 1953 wprowadziły go w błąd, twierdząc, że choroba się cofnęła. Chychła wystartował w mistrzostwach, zdobywając złoty medal. Wskutek braku leczenia u sportowca rozwinęła się gruźlica, która spowodowała sporą jamę w płucach. Załamany, zakończył karierę sportową w 1953 roku. W 1972 roku wyemigrował do Niemiec.

Wystąpił 17 razy w reprezentacji Polski, 15 walk wygrał i 2 przegrał.

Stoczył 263 walki, 241 wygrał, 10 zremisował i 12 przegrał.

W 2003 Rada Miasta Gdańska przyznała bokserowi tytuł Honorowego Obywatela Miasta.

Zygmunt Chychła zmarł w Domu Seniora w Hamburgu[1].

Rok 2014 Polski Związek Bokserski nazwał rokiem Zygmunta Chychły[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Marek Górlikowski: Zmarł Zygmunt Chychła (pol.). trojmiasto.gazeta.pl, 2009-09-30. [dostęp 2014-04-14].
  2. Maciej Stańczyk: Wszystkie przypadki Zygmunta Chychły (pol.). eurosport.onet.pl, 2014-04-07. [dostęp 2014-04-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]