Zygmunt Kazanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Kazanowski
Grzymała
Grzymała
Data urodzenia 1563
Data śmierci 1634
Miejsce śmierci Warszawa
Rodzina Kazanowscy
Rodzice Marcin Kazanowski
Katarzyna Tarło
Małżeństwo Zofia Warszewicka, Elżbieta Humnicka
Dzieci z Zofią Warszewicką
Zofia Kazanowska
z Elżbietą Humnicką
Helena Kazanowska, Katarzyna Kazanowska, Aleksandra Kazanowska, Adam Kazanowski, Stanisław Kazanowski (syn Zygmunta)

Zygmunt Kazanowski herbu Grzymała, (ur. ok. 1563, zm. 1634) – dworzanin, podkomorzy wielki koronny Stefana Batorego i Zygmunta III Wazy, nauczyciel i marszałek dworu królewicza Władysława IV Wazy.

Od 1613 r. starosta krośnieński, tenutariusz barcicki 1616 - 1617, od 1617 r. starosta barcicki, od 1633 starosta mukarowski, solecki, kłobucki, feliński, kokenhuski, od 1633 r. podkomorzy nadworny koronny. Ojcem jego był Marcin Kazanowski (1522-1587), poseł, rotmistrz królewski Mistrz w sztuce wojennej, uczył młodzież dworską oraz królewicza Władysława Wazę. W wyprawie moskiewskiej (1609-1611) brał udział jako doradca Władysława IV i został obdarowany przez króla wieloma starostwami. Jego synowie dorastali razem z księciem Władysławem (koronowanym w 1633 roku) i mieli wpływ na młodego księcia.

Dowodził on chorągwią husarską w Inflantach. Przyczynił się do zwycięstwa nad Szwedami pod Białym Kamieniem.

Około 1591 poślubił Zofię Warszewicką, z którą miał córkę; Zofię Kazanowską (zm. 1645). W 1615 poślubił Elżbietę Humnicką i miał z nią kilkoro dzieci: Helenę, Katarzynę, Aleksandra, Stanisława (?–1648), Adama (ok. 1599 – 1649).

Podczas pogrzebów króla Zygmunta i królowej Konstancji, niósł królewskie insygnia. W 1627 r. scedował wsie Grzymałów, Kazanów i Ciepielów na swoich synów.

W 1632 roku był elektorem Władysława IV Wazy z województwa sandomierskiego[1].

Zygmunt zmarł w 1634 r. i został pochowany, a po rozebraniu kościoła Bernardynek, przeniesiony w 1843 r. do Kolegiaty św. Jana w Warszawie. Tam znajduje się na ścianie pod chórem, tuż obok bocznego wejścia do kruchty, rzeźbiony w marmurze portret Zygmunta Kazanowskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polski Słownik Biograficzny Kraków-Wrocław 1966-1967, t. 12 s. 259
  • Kajetan Kwiatkowski, Dzieje narodu polskiego za panowania Władysława IV, Warszawa, 1823 s.413
  • Kasper Niesiecki, Herbarz polski Kaspra Niesieckiego, S.J.: powiększony dodatkami ..., Tom 5, s.61

Przypisy

  1. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie, s.A3.