Zygmunt Koralewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Koralewski
biskup pomocniczy
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1936
Śrem
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 2002
Kotłów
biskup pomocniczy diecezji wrocławskiej Kościoła Polskokatolickiego w RP
Okres sprawowania 1987–2002
proboszcz parafii Narodzenia NMP w Kotłowie
Okres sprawowania 1974-2002
Wyznanie starokatolickie
Kościół Polskokatolicki
Prezbiterat 27 maja 1961
Nominacja biskupia 29 kwietnia 1987
Sakra biskupia 27 maja 1987
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 maja 1987
Miejscowość Wrocław
Miejsce katedra św. Marii Magdaleny we Wrocławiu
Konsekrator Tadeusz Majewski
Współkonsekratorzy Antonius Glazemaker
Maksymilian Rode
Biskup Zygmunt Koralewski (pierwszy z lewej) wśród hierarchów diecezji wrocławskiej Kościoła Polskokatolickiego w RP

Zygmunt Koralewski (ur. 8 marca 1936 w Śremie, zm. 22 sierpnia 2002 w Kotłowie) – duchowny polskokatolicki, biskup pomocniczy wrocławski Kościoła Polskokatolickiego w RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Zygmunt Koralewski ukończył seminarium duchowne w Poznaniu. W 1961 roku przyjął święcenia kapłańskie i został inkardynowany do archidiecezji poznańskiej. W latach 1961–1968 był wikariuszem przy parafii rzymskokatolickiej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kotłowie. Pełnił tam faktyczne funkcje administratora z uwagi na zły stan zdrowia miejscowego proboszcza. W ciągu kilku lat posługi zjednał do siebie wielu ludzi, którzy cenili jego poświęcenie dla społeczności lokalnej.

W 1968 roku, po śmierci księdza Wacława Góry, mimo wcześniejszych prognoz i nieoficjalnych zapowiedzi Zygmunt Koralewski nie otrzymał funkcji proboszcza w Kotłowie, ale został skierowany do Poznania celem podjęcia pracy wikariusza w jednej z tamtejszych parafii. Z decyzją tą nie zgodzili się wierni parafii kotłowskiej. Zatrzymali oni wikariusza w miejscowości i rozpoczęli starania o unieważnienie dekretu o translokacji.

Gdy apelacja nie dała rezultatów doszło do ostrego sporu parafian z miejscowości: Biskupice Zabaryczne, Kotłów i Strzyżew z kurią archidiecezji poznańskiej o obsadę stanowiska proboszcza w Kotłowie. Konsekwencją konfliktu było powołanie przez większość parafii niezależnej i wybranie jej duszpasterzem Zygmunta Koralewskiego. W celu uniemożliwienia opuszczenia księdzu Kotłowa bądź zabraniu go stamtąd przez przedstawicieli kurii, miejscowa ludność zorganizowała straż, zamykając duchownego de facto w areszcie domowym.

Młody wikary, początkowo nastawiony wobec konfliktu kompromisowo, z czasem uległ zbuntowanym parafianom i przeszedł na ich stronę. W 1969 roku za niepodporządkowanie się decyzjom arcybiskupa poznańskiego Antoniego Baraniaka o został suspendowany. W 1971 roku za nieposłuszeństwo wobec ordynariusza i odprawianie mszy na terenie parafii obłożonej interdyktem kościelnym ekskomunikowany.

W czasie trwania konfliktu rozpoczęły się pierwsze kontakty między zbuntowanymi parafianami a władzami i przedstawicielami Kościoła Polskokatolickiego. Prawdopodobnie Zygmunt Koralewski nie angażował się początkowo w te rozmowy, a zajęły się tym osoby świeckie z parafii.

W 1973 roku doszło do formalnej schizmy – ks. Zygmunt Koralewski przeszedł wraz ze swoimi wiernymi pod jurysdykcję Kościoła Polskokatolickiego. W 1974 roku został mianowany proboszczem parafii polskokatolickiej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kotłowie. W 1975 roku został mianowany dziekanem.

W latach 1973-1978 trwał proces o majątek parafialny. W wyniku wyroku sądowego młoda wspólnota polskokatolicka została zmuszona oddać zajmowane budynki i zwrócić je Kościołowi rzymskokatolickiemu. W latach 1978-1982 ks. Zygmunt Koralewski doprowadził w szybkim czasie do wybudowania w Kotłowie nowego kościoła – prokatedry Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Za swoją działalność otrzymał godność infułata Kościoła Polskokatolickiego.

W 1982 roku na synodzie diecezji wrocławskiej Kościoła Polskokatolickiego został nominowany na biskupa. 29 kwietnia 1987 roku na VIII Synodzie Kościoła Polskokatolickiego został wybrany biskupem pomocniczym diecezji wrocławskiej, a 27 maja 1987 roku we Wrocławiu został uroczyście konsekrowany.

1 października 1994 roku we Wrocławiu uczestniczył w ekumenicznej ordynacji biskupa Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, Ryszarda Bogusza.

Do końca życia pozostawał proboszczem parafii polskokatolickiej w Kotłowie. Po śmierci został pochowany przed frontonem prokatedry polskokatolickiej w Kotłowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Konrad Białecki, Reakcje władz na konflikt w Kotłowie i powstanie parafii polskokatolickiej [w:] Władze wobec Kościołów i związków wyznaniowych w Wielkopolsce w latach 1970-1980, red. K. Białecki, Poznań 2010, s. 213-244.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]