Zygmunt Koralewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zygmunt Koralewski
biskup
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1936
Śrem
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 2002
Kotłów
biskup pomocniczy diecezji wrocławskiej Kościoła Polskokatolickiego w RP
Okres sprawowania 1987–2002
proboszcz parafii Narodzenia NMP w Kotłowie
Okres sprawowania 1974-2002
Wyznanie starokatolickie
Kościół Polskokatolicki
Prezbiterat 27 maja 1961
Nominacja biskupia 29 kwietnia 1987
Sakra biskupia 27 maja 1987
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 maja 1987
Miejscowość Wrocław
Miejsce katedra św. Marii Magdaleny we Wrocławiu
Konsekrator Tadeusz Majewski
Współkonsekratorzy Antonius Glazemaker
Maksymilian Rode
Biskup Zygmunt Koralewski (pierwszy z lewej) wśród hierarchów diecezji wrocławskiej Kościoła Polskokatolickiego w RP

Zygmunt Koralewski (ur. 8 marca 1936 w Śremie, zm. 22 sierpnia 2002 w Kotłowie) – duchowny polskokatolicki, biskup pomocniczy wrocławski Kościoła Polskokatolickiego w RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Zygmunt Koralewski ukończył Arcybiskupie Seminarium Duchowne w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1961 roku w Kościele rzymskokatolickim. W latach 1961–1968 był wikariuszem przy parafii rzymskokatolickiej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kotłowie. W tym okresie pełnił tam faktyczne funkcje administratora z uwagi na zły stan zdrowia miejscowego proboszcza, księdza Wacława Góry. W ciągu kilku lat posługi zjednał do siebie wielu ludzi, którzy cenili jego poświęcenie dla społeczności lokalnej.

Po śmierci księdza Wacława Góry w 1968 roku mimo wcześniejszych prognoz i nieoficjalnych zapowiedzi Zygmunt Koralewski nie otrzymał funkcji proboszcza w Kotłowie, ale został skierowany do Poznania celem podjęcia pracy wikariusza w jednej z tamtejszych parafii. Z decyzją tą nie zgodzili się wierni parafii kotłowskiej. Zatrzymali oni wikariusza w miejscowości i rozpoczęli starania o unieważnienie dekretu o translokacji.

Gdy apelacja nie dała rezultatów doszło do ostrego sporu mieszkańców miejscowości: Biskupice Zabaryczne, Kotłów i Strzyżew z kurią archidiecezji poznańskiej o obsadę stanowiska proboszcza w Kotłowie. Konsekwencją konfliktu było powołanie przez większość parafian parafii niezależnej i wybranie jej duszpasterzem Zygmunta Koralewskiego. W celu uniemożliwienia opuszczenia księdzu Kotłowa bądź zabraniu go stamtąd przez przedstawicieli kurii, miejscowa ludność zorganizowała straż wokół i wewnątrz budynków kościelnych, zamykając duchownego de facto w areszcie domowym.

Młody wikary, początkowo nastawiony wobec konfliktu kompromisowo, z czasem uległ zbuntowanym parafianom i przeszedł na ich stronę. W 1969 roku za niepodporządkowanie się decyzjom arcybiskupa poznańskiego Antoniego Baraniaka o został suspendowany. W 1971 roku za nieposłuszeństwo wobec ordynariusza i odprawianie mszy na terenie parafii obłożonej interdyktem kościelnym ekskomunikowany.

W czasie trwania konfliktu rozpoczęły się pierwsze kontakty między zbuntowanymi parafianami, a duchownymi Kościoła Polskokatolickiego. Prawdopodobnie Zygmunt Koralewski nie angażował się w ich zainicjowanie, ale zajęły się tym samodzielnie osoby świeckie. W 1973 roku doszło do formalnej schizmy - ks. Zygmunt Koralewski przeszedł wraz ze swoimi wiernymi pod jurysdykcję Kościoła Polskokatolickiego. W 1974 roku został mianowany proboszczem parafii polskokatolickiej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Kotłowie. W 1975 roku został mianowany dziekanem. W wyniku wyroku sądowego zmuszony został opuścić dotychczas zajmowane budynki kościelne i zwrócić je Kościołowi rzymskokatolickiemu. W latach 1978-1982 doprowadził do wybudowania w Kotłowie kościoła prokatedralnego Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Otrzymał godność infułata.

W 1982 roku na synodzie diecezji wrocławskiej Kościoła Polskokatolickiego został nominowany na biskupa. 29 kwietnia 1987 roku na VIII Synodzie Kościoła Polskokatolickiego został wybrany biskupem pomocniczym diecezji wrocławskiej. 27 maja 1987 roku we Wrocławiu został uroczyście konsekrowany.

1 października 1994 roku we Wrocławiu uczestniczył w ekumenicznej ordynacji biskupa Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, Ryszarda Bogusza.

Do końca życia pozostawał proboszczem parafii polskokatolickiej w Kotłowie. Po śmierci został pochowany przed frontonem prokatedry polskokatolickiej w Kotłowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Konrad Białecki, Reakcje władz na konflikt w Kotłowie i powstanie parafii polskokatolickiej [w:] Władze wobec Kościołów i związków wyznaniowych w Wielkopolsce w latach 1970-1980, red. K. Białecki, Poznań 2010, s. 213-244.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]