Zygmunt Rakoczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zygmunt Rakoczy

Zygmunt Rakoczy (węg. Rákóczi Zsigmond), ur. 1544 r., zm. 1608 r. – pochodzący z rodu Rakoczy książę Siedmiogrodu w latach 1607–1608.

Wywodził się ze szlacheckiej rodziny węgierskiej Rakoczych. Dzięki swej ambicji znacząco powiększył majątek rodzinny. W 1605 r. został mianowany gubernatorem Siedmiogrodu i prowadził politykę w imieniu księcia siedmiogrodzkiego Stefana Bocskaya. Po śmierci tego ostatniego został pierwszym z rodu księciem Siedmiogrodu: został wybrany przez stany siedmiogrodzkie w lutym 1607 r. wbrew woli zmarłego poprzednika oraz Wysokiej Porty i mimo konkurencji innych kandydatów (m.in. Gabriela Batorego). Jednak już wkrótce przeciwko Zygmuntowi zbuntowali się hajducy, którzy zmusili go do ustąpienia z tronu w marcu 1608 r. i zastąpili go sprzymierzonym z nimi Gabrielem Batorym. Zygmunt wkrótce potem zmarł, jednak położone przezeń podwaliny pod potęgę rodu zaowocowały później objęciem tronu siedmiogrodzkiego przez jego syna Jerzego I w 1630 r., a potem przez jego potomków.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Stefan Bocskay
Coa Transylvania Country History (shaded).svg książę Siedmiogrodu
1607-1608
Coa Transylvania Country History (shaded).svg Następca
Gabriel Batory