Babiogórski Park Narodowy

From Wikipedia
Jump to: navigation, search
Babiogórski Park Narodowy
Rezerwat biosfery UNESCO
POL Babiogórski Park Narodowy LOGO.svg
Logo parku
Położenie woj. małopolskie, Polska
Data utworzenia 1954
Powierzchnia
- leśna
- uprawna
- wodna
33,92 km²
31,98 km²
0,39 km²
0,12 km²
Pow. ochrony
- ścisłej
- częściowej
- krajobrazu

10,62 km²
21,74 km²
1,56 km²
Powierzchnia otuliny 84,37 km²
Długość szlaków turystycznych 52 km
Odwiedzających rocznie 60 000
Siedziba Zawoja
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Babiogórski Park Narodowy
Babiogórski Park Narodowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Babiogórski Park Narodowy
Babiogórski Park Narodowy
Ziemia 49°35′18″N 19°32′23″E/49,588333 19,539722Na mapach: 49°35′18″N 19°32′23″E/49,588333 19,539722
Mapa parku
BabiogorskiPNmapa.svg
Strona internetowa parku
Portal Portal Ochrona środowiska
Piętro kosodrzewiny na Babiej Górze
Widok z Sokolicy, widoczne piętra roślinności na Babiej Górze
Piętro alpejskie na Babiej Górze

Babiogórski Park Narodowypolski park narodowy utworzony w 1954 roku na terenie województwa krakowskiego[1].

Znajduje się on w Polsce południowej, w powiecie suskim i nowotarskim (województwie małopolskim) przy granicy ze Słowacją. Po słowackiej stronie istnieje park krajobrazowy "Horná Orava". Obejmuje północną i południową stronę masywu Babiej Góry włączając najwyższy szczyt Beskidu Żywieckiego – Diablak (1725 m n.p.m.).

W Zawoi, gdzie znajduje się siedziba Dyrekcji Parku, utworzono specjalny Ośrodek Edukacyjny Babiogórskiego Parku Narodowego prezentujący w przystępny sposób walory babiogórskiej przyrody. Dla uatrakcyjnienia zwiedzania parku wytyczono sieć ścieżek edukacyjnych.

Historia[edit | edit source]

Park został powołany Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 października 1954 roku[1]. Został założony na powierzchni 16,37 km²[1].

Rezerwat ścisły obejmował 1049,88 ha, a rezerwat częściowy 624,89 ha. Na fakt utworzenia Babiogórskiego Parku Narodowego wpłynęło wiele czynników, między innymi klasycznie wykształcony układ pięter roślinnych, zespół roślinności naskalnej i jedyne w Polsce stanowiska roślin: okrzyn jeleni i rogownica alpejska. W partii szczytowej Babiej Góry występuje jedyne w Beskidach piętro halne oraz wiele zanikających stawków osuwiskowych.

W 1977 roku objęto Babią Górę w granicach Parku Narodowego statusem Rezerwatu Biosfery i włączono do programu UNESCO-MAB "Człowiek i biosfera". Ponad 20-letnie starania o powiększenie Parku przyniosły efekt w 1997 roku. Rozporządzeniem Rady Ministrów powiększono obszar parku do 3391,55 ha. Utworzono również otulinę o powierzchni 8437 ha.

Położenie[edit | edit source]

Pierwotnie położony w województwie krakowskim w powiecie wadowickim i nowotarskim[1].

Fauna i flora[edit | edit source]

Fauna[edit | edit source]

Szata roślinna[edit | edit source]

Na terenie parku opisano 500 gatunków roślin naczyniowych, prawie 200 gatunków mchów oraz liczne porosty, glony i wątrobowce. Występuje tutaj 70 gatunków wysokogórskich oraz 54 objęte ochroną gatunkową. M.in. mają tu swoje stanowiska tak rzadkie w Polsce gatunki roślin, jak: okrzyn jeleni, rogownica alpejska, wyblin jednolistny, turzyca pchla, tocja karpacka, tojad morawski, zimoziół północny[2]. Symbolem parku jest okrzyn jeleni, który występuje tylko w Babiogórskim Parku Narodowym.

Na Babiej Górze widoczny jest piętrowy układ roślinności górskiej. Są to następujące piętra wraz z charakterystycznymi roślinami:

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Dz. U. z 1955 r. Nr 4, poz. 25
  2. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edit | edit source]

  1. Fujak Katarzyna, Fujak Janusz: Babiogórski Park Narodowy. Przewodnik kieszonkowy, MULTICO Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2000, ISBN 83-7073-278-X;
  2. Wojterski Teofil: Babia Góra (seria "Przyroda polska"), Wiedza Powszechna, Warszawa 1978;
  3. Zbior. (red. Ptaszycka-Jackowska Danuta): Światy Babiej Góry, Babiogórski Park Narodowy & Drukarnia i Wydawnictwo "Grafikon", Zawoja 2002, ISBN 83-88744-02-X;
  4. Zbior. (red. Szafer Władysław): Babiogórski Park Narodowy (Zakład Ochrony Przyrody PAN, Wydawnictwa popularnonaukowe nr 22), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Kraków 1963;
  5. Zbior. (red. Zabierowski Kazimierz): Park Narodowy na Babiej Górze. Przyroda i człowiek (Zakład Ochrony Przyrody i zasobów Naturalnych PAN, Studia Naturae, Seria B, nr 29), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa – Kraków 1983.

Linki zewnętrzne[edit | edit source]