Suchorze

From Wikipedia
Jump to: navigation, search
Suchorze
Kościół parafialny pw. św. Jana Bosko w Suchorzu
Kościół parafialny pw. św. Jana Bosko w Suchorzu
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat bytowski
Gmina Trzebielino
Liczba ludności (2008) 664
Strefa numeracyjna (+48) 59
Kod pocztowy 77-233
Tablice rejestracyjne GBY
SIMC 0751887
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Suchorze
Suchorze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Suchorze
Suchorze
Ziemia 54°16′30″N 17°05′58″E/54,275000 17,099444

Suchorze (kaszb. Sëchòrzé, niem. Zuckers) – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Trzebielino, przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr Tabliczka DK21.svg (Słupsk-Miastko) z drogą wojewódzką nr Tabliczka DW209.svg. Miejscowość jest siedzibą sołectwa Suchorze w którego skład wchodzą również Moczydło, Uliszkowice i Zielin Górny.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Historia[edit | edit source]

Suchorze należało do rodu Massowów. Kolonizacja ziem należących do tego rodu rozpoczęła się w XIII-XIV wieku[1].

Na początku XVII wieku tereny Pojezierza Bytowskiego były niepokojone przez wojska szwedzkie. Z powodu rabunków i kontrybucji miejscowi chłopi uciekali do lasów, a wsie pustoszały. Pastor z Cetynia opisywał ją wówczas w taki sposób: "Mieszka w niej 10 chłopów, z czego 6 gospodarstw jest pustych, ani stajni ani domów. Role i pola należące do wsi porosłe są częściowo lasem, a niektóre grunta piaskiem zaniosło"[2].

Przyroda[edit | edit source]

Miejscowość obfituje w pomniki przyrody. Rośną tu : lipa drobnolistna, jesion wyniosły oraz dęby szypułkowe[3]

Przypisy

  1. Z. Boras: W okresie rozbicia feudalnego i pod rządami ostatnich Gryfitów. Poznań: 1971, s. 52-53, seria: Dzieje Ziemi Miasteckiej.
  2. J. Sylwestrzak: Pojezierze Bytowskie Monografia geograficzno- ekonomiczna. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Naukowe, s. 125.
  3. Bogactwo kulturowe i przyrodnicze wsi pomorskiej. Gdańsk: Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego, s. 47.

Zobacz też[edit | edit source]