Änis Ben-Hatira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Änis Ben-Hatira
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1988
Berlin Zachodni
Wzrost 181 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Darmstadt 98
Numer w klubie 28
Kariera juniorska
Lata Klub
1992–1999 Reinickendorfer Füchse
1999–2003 Hertha BSC
2003–2005 Tennis Borussia Berlin
2006 Hamburger SV
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2006–2011 Hamburger SV 29 (3)
2009 MSV Duisburg (wyp.) 13 (2)
2009–2010 MSV Duisburg (wyp.) 16 (1)
2011–2016 Hertha BSC 70 (14)
2016 Eintracht Frankfurt 9 (1)
2016–2017 Darmstadt 98 6 (1)
W sumie: 143 (22)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2006–2007  Niemcy U-19 8 (4)
2007–2008  Niemcy U-20 6 (0)
2009  Niemcy U-21 9 (1)
2012–  Tunezja 9 (0)
W sumie: 32 (5)
  1. Aktualne na: 23 sierpnia 2016.
  2. Aktualne na: 23 sierpnia 2016.

Änis Ben-Hatira (ur. 18 lipca 1988 w Berlinie Zachodnim) – tunezyjski piłkarz niemieckiego pochodzenia występujący na pozycji pomocnika w niemieckim klubie Darmstadt 98 oraz w reprezentacji Tunezji.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską zaczął od występowania w berlińskich drużynach piłkarskich. Od 1995 grał w juniorach Herthy BSC, w 2003 przeniósł się do Tennis Borussia Berlin, popularnie zwanego TeBe. W styczniu 2006 za kwotę 25.000 € pozyskał go Hamburger SV. Przez kilka miesięcy występował w barwach Hamburger SV II, czyli w drużynie amatorskiej, jednak w lipcu 2006 został przeniesiony do pierwszej drużyny. Pierwszy raz w Bundeslidze wystąpił 24 lutego 2007 przeciwko Eintrachtowi Frankfurt, zmieniając w 76. minucie Mehdiego Mahdawikię. Pierwszy mecz, w którym grał w wyjściowej jedenastce, odbył się 1 kwietnia 2007 przeciwko VfL Wolfsburg. W 2011 roku przeszedł do Herthy Berlin. Ben-Hatira był również piłkarzem reprezentacji reprezentantem Niemiec U-21. Jego o osiem lat starszy brat Aymen, gra w SV Babelsberg 03. W sierpniu 2016 podpisał kontrakt z SV Darmstadt 98 . W styczniu 2017 klub rozwiązał kontrakt z powodu utrzymywania przez Ben-Hatirę kontaktów z organizacjami salafistycznymi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]