Élodie Bouchez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Élodie Bouchez
Ilustracja
Bouchez na MFF w Cabourgu (2018)
Imię i nazwisko Élodie Bouchez-Bangalter
Data i miejsce urodzenia 5 kwietnia 1973
Montreuil
Zawód aktorka
Lata aktywności od 1990
Bouchez na 64. MFF w Cannes (2011)

Élodie Josiane Jane Bouchez-Bangalter[1][2] (ur. 5 kwietnia 1973 w Montreuil) − francuska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna. Dwukrotna laureatka Cezara, zdobywczyni nagrody dla najlepszej aktorki na 51. MFF w Cannes za rolę w filmie Wyśnione życie aniołów (1998) Éricka Zonki[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Montreuil[4][5], na wschodnich przedmieściach Paryża w rodzinie katolickiej. Uczęszczała do liceum katolickiego im. Św. Tomasza z Akwinu w Paryżu. Język niemiecki był jej pierwszym językiem obcym w szkole średniej. W 1989, mając 16 lat, zdała Baccalauréat (odpowiednik polskiej matury). Później rozpoczęła studia na wydziale teatrologii na Université de Paris X w Nanterre.

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Bouchez na 53. MFF w Cannes (2000)

W trzynastym roku życia zaczęła pracować jako modelka[6]. W wieku 16 lat zadebiutowała na ekranie jako Natacha w dramacie Stan the Flasher (1990) w reżyserii Serge’a Gainsbourga, kontrowersyjnego muzyka i filmowca[7] u boku Claude'a Berri, Richarda Bohringera i Daniela Duvala. Wkrótce wzięła udział w reklamie chipsów Bahlsen Stackers (1992).

Można było ją zobaczyć w melodramacie erotycznym Skradziony zeszyt (Le Cahier volé, 1993) w roli córki właściciela miejscowej karczmy, marzącej o byciu pisarką z Benoîtem Magimelem, komedii Patrice’a Leconte’a Tango (1993) jako dziewczyna w samolocie z udziałem Philippe’a Noireta, Richarda Bohringera, Thierry’ego Lhermitte’a, Carole Bouquet, Jeana Rocheforta i Michèle Laroque oraz komediodramacie Cédrica Klapischa Młodzi groźni (Le péril jeune, 1994)[8] jako Sophie z Romainem Durisem i Vincentem Elbazem.

W 1995 za kreację Maïté Alvarez w dramacie André Téchiné Dzikie trzciny (Les Roseaux sauvages, 1994) z Gaëlem Morelem, Stéphanem Rideau i Frédérikiem Gorny otrzymała Cezara dla najbardziej obiecującej aktorki[9]. Wystąpiła w filmie dokumentalnym na temat kampanii społecznej dotyczącej walki z AIDS (1995).

Zaśpiewała kilka piosenek w duecie z Jeanem-Louisem Murate na jego płycie pt. Mademoiselle Personne (1995)[10]. W 1997 była członkinią jury, które obradowało w czasie Festiwalu Kina Amerykańskiego w Deauville.

W 1998 za rolę dwudziestoletniej Isy, która często podróżuje, nie ma stałego zajęcia i określonego miejsca zamieszkania, w dramacie Éricka Zonki Wyśnione życie aniołów (La vie rêvée des anges, 1998) z Natachą Régnier otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki na 51. MFF w Cannes, a później również Cezara dla najlepszej francuskiej aktorki roku[11].

Gaël Morel i Élodie Bouchez na premierze filmu Dzikie trzciny podczas 47. MFF w Cannes (1994)

Amerykańskie doświadczenie[edytuj | edytuj kod]

Élodie Bouchez na 55. MFF w Cannes (2002)

Amerykański piosenkarz i autor piosenek David Mead napisał o niej piosenkę „Elodie” (2001), która znalazła się na jego albumie Mine and Yours. W 2005 Élodie Bouchez rozpoczęła karierę w Stanach Zjednoczonych, dołączając do obsady piątego sezonu serialu AXN Agentka o stu twarzach (Alias), w którym Jennifer Garner jako Sydney Bristow i Michael Vartan jako Michael Vaughn / André Michaux odgrywają wiodącą rolę tajnych agentów. Bouchez wcieliła się w Renée Rienne, przestępczynię ściganą przez policję na całym świecie. Pierwszy odcinek tego nowego sezonu został wyemitowany 29 września 2005 na antenie ABC i 8 lutego 2007 we Francji na kanale M6. Jej postać zniknęła z serialu w połowie sezonu, na rzecz innej kobiecej postaci Kelly Peyton, granej przez Amy Acker, i lepiej przyjętej przez krytykę i telewidzów.

Grała także w dwóch odcinkach sezonu trzeciego i czwartego serialu Showtime Słowo na L (The L Word, 2007), w którym odgrywała drugorzędną rolę - Claude Mondrian, kochanki Jennifer „Jenny” Schecter (w tej roli Mia Kirshner). Te doświadczenia w amerykańskiej telewizji były sporadyczne, a Bouchez powróci do francuskich projektów.

W dramacie Imperialiści są wśród nas! (The Imperialists Are Still Alive!, 2010) była Asyą, pracującą na Manhattanie artystką wizualną.

Dyskretny powrót do Francji[edytuj | edytuj kod]

Élodie Bouchez, Pierre Godeau i Astrid Bergés-Frisbey na premierze filmu Juliette podczas MFF w Cabourgu (2013)

Została obsadzona w roli Lisy w dreszczowcu Bohater (Héros, 2007), który zaprezentowano na 60. MFF w Cannes oraz na Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym. W dramacie Gaëla Morela Po nim (Après lui, 2007) z Catherine Deneuve wystąpiła jako Laure, siostra Mathieu, która nie akceptuje jego przyjaciela Francka (Thomas Dumerchez). W komediodramacie Moje miejsce pod słońcem (Ma place au soleil, 2007) z Jacquesem Dutronc, Françoisem Cluzet, Valerią Golino, André Dussollierem i Gillesem Lellouche pojawiła się jako Julie. W komedii Jaki ojciec, taka córka (Tel père telle fille, 2007) zagrała Sandrę, najlepszą przyjaciółkę dziewczyny gwiazdora rocka (Vincent Elbaz).

Wystąpiła w komedii kryminalnej Ich dwóch i Paryż (Seuls Two, 2008) z Kristin Scott Thomas, Édouardem Baerem, Benoîtem Magimelem, Françoisem Damiensem i Omarem Sy jako Juliette, komedii Tour de France (La Grande Boucle, 2013) w roli Sylvie Nouel, żony 40-letniego fana wyścigu Tour de France (Clovis Cornillac) oraz komediodramacie Juliette (2013) z Àstrid Bergès-Frisbey jako Louise, dramacie GHB (2014) z Mariną Hands, Clémence Poésy, Stéphane Sednaouim i Benjaminem Biolayem jako Jo.

W 2017 na jubileuszowym 70. MFF w Cannes zasiadała w jury przyznającym nagrodę Złotej Kamery dla najlepszego debiutanta. Składowi jurorskiemu w ramach sekcji przewodniczyła wówczas Sandrine Kiberlain.

Przedstawienia teatralne[edytuj | edytuj kod]

W 2007 zagrała sceniczną rolę Sibille w sztuce Gamines w reżyserii Sylvie Testud. Spektakl był prezentowany w Comédie de Picardie, Théâtre de la Croix-Rousse w Lyonie i Théâtre national w Nicei. W 2010 wystąpiła jako Caroline w przedstawieniu Ödöna von Horvátha/Emmanuela Demarcy-Moty w paryskim Théâtre de la Ville. W 2012 powróciła na scenę w Théâtre de la Ville w inscenizacji Victor ou les enfants au pouvoir Rogera Vitraca/Emmanuela Demarcy-Moty w roli Émilie Paumelle.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Dzieliła swój czas i pracę między Los Angeles i Paryżem. W 1995 spotykała się z francuskim aktorem Romainem Durisem[12][13]. W 2002 związała się z didżejem i muzykiem z duetu muzycznego Daft Punk - Thomasem Bangalterem, z którym ma dwóch synów, Tara-Jaya (ur. 22 stycznia 2002) i Roxana (ur. 2 czerwca 2008)[14]. Zamieszkali w Beverly Hills[15].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy kinowe
Rok Tytuł Rola Uwagi
2019 Temps de chien Florence
2018 Pupille Alice
2018 Guy młoda Anne-Marie
2018 Fleuve noir Lola Bellaile
2017 Gaspard va au mariage
2016 Hibou Panda/Anita
2014 G.H.B.: To Be or Not To Be Jo
2014 Reality (Réalité) Alice
2013 La Grande Boucle Sylvie Nouel
2013 Juliette Louise
2010 In Memory of the Days to Come Maya
2010 Imperialiści są wśród nas! (The Imperialists Are Still Alive!) Asya
2010 Happy Few Teri
2008 Ich dwóch i Paryż (Seuls two) Juliette
2007 Moje miejsce pod słońcem (Ma place au soleil) Julie
2007 Bohater (Héros) Lisa
2007 Po nim (Apres Lui) Laure
2007 Jaki ojciec, taka córka (Tel père telle fille) Sandra
2007 Je déteste les enfants des autres Cécile
2005 Ten dzień powrócił (Sorry, Haters) Éloïse
2005 Shooting Vegetarians The Happy Coffee Shop Girl
2005 Brice de Nice – nicejski ślizg albo inny tytuł Surfer z Nicei (Brice de Nice) Jeanne
2004 America Brown Rosie
2003 Zmowa milczenia (Le pacte du silence) Gaëlle / Sarah
2003 Nawałnica (Stormy Weather) Cora Nominacja do nagrody Eddy w kategorii aktorka roku za film Nawałnica
2002 La guerre a Paris Ana Maria
2002 La merveilleuse odyssée de l'idiot Toboggan
2002 Dreams of Trespass
2001 Tomcio Paluch (Le petit poucet) jako dziewczyna Ogra
2001 Being Light Justine
2001 CQ Marlene
2000 Zew ciała (Too Much Flesh) Julitte
2000 Wina Woltera (La Faute à Voltaire) Lucie Nagroda w kategorii najlepsza aktorka na Cologne Meditteranean Film Festival za film Wina Woltera
2000 Zwycięstwo Nicka (The Beatnicks) Nica
1999 Kochankowie (Lovers) Jeanne
1999 Meurtre d'une petite grue
1998 Wyśnione życie aniołów (La vie rêvée des anges) Isabelle 'Isa' Tostin Nagroda Lumiere'a w kategorii najlepsza aktorka za film Wyśnione życie aniołów

Nagroda Cezara dla najlepszej aktorki
Europejska Nagroda Filmowa dla najlepszej aktorki, którą Élodie Bouchez otrzymała wspólnie z Natachą Régnier

1998 Zonzon Carmen
1998 Kidnaperzy (Les Kidnappeurs) Claire
1998 J'aimerais pas crever un dimanche Térésa
1998 Louise (Take 2) Louise
1997 Nasze jest niebo (Le ciel est à nous) Lola/Marguerite
1997 La divine poursuite Angele
1997 C'est Noël déjà La vendeuse de crêpes
1997 Flammen im Paradies Georgette / Juliette
1996 Mademoiselle Personne
1996 Pełnym gazem (À toute vitesse) Julie
1996 Dziedzictwo (The Proprietor) młoda dziewczyna
1996 Lola w technolandzie (Clubbed to Death (Lola)) Lola
1995 Le plus bel âge... Delphine
1994 Młodzi groźni (Le péril jeune) Sophie
1994 Dzikie trzciny (Les roseaux Sauvages) Maїté Alvarez Nagroda Cezara dla najbardziej obiecującej aktorki
1993 Skradziony zeszyt (Le cahier volé) Virginie
1993 Tango dziewczyna w aeroplanie
1990 Stan the Flasher Natacha (wymieniona w czołówce jako Elodie)
Filmy telewizyjne
Rok Tytuł Rola Uwagi
2009 Douce France Muriel
1999 Première neiges Léa
1994 Wiedźmy z gór (Les brouches) Sandrine
1993 La lettre inachevée Michele
Seriale telewizyjne
Rok Tytuł Rola Uwagi
2017- Aurore Aurore L' innocence (sezon 1, odcinek 1)
Les fantômes (sezon 1, odcinek 2) Vérité ou conséquences (sezon 1, odcinek 3)
2013 Le débarquement (sezon 1, odcinek 2)
2006 – 2007 Słowo na L (The L Word) Claude Mondrian Lewa ręka bogini (Left Hand of the Goddess) (sezon 3, odcinek 38)
Nietrwałość (Legend in the Making) (sezon 4, odcinek 39)
2005 – 2006 Agentka o stu twarzach (Alias) Renée Rienne (wymieniona w czołówce jako Elodie Bouchez)
1994 Wszyscy młodzi w ich wieku Maïté Alvarez Dąb i trzcina (Le chêne et le Roseau) (odcinek 1)
1994 Extrême limite Marion La Clandestine (sezon 1, odcinek 15)
1994 Les Cordier, juge et flic Sophie Hamon L'assasin des beaux quartiers (odcinek 2)
1994 3000 scénarios contre un virus Julie Odcinek L'Anniversaire
1990 – 1991 Les compagnons de l’aventure Odcinek Lola et les sardines
Filmy dokumentalne
Rok Tytuł Rola Uwagi
2004 Paradise now – Journal d'une femme en crise ona sama
1992 Cinématon ona sama Cinématon #1581
Filmy średniometrażowe
Rok Tytuł Rola Uwagi
1993 Wieczne
Filmy krótkometrażowe
Rok Tytuł Rola Uwagi
2015 Hard Drive Maya
2015 Lorsque l’amour sera mort
2013 She Said, She Said Eloise
2012 Anna et Jérôme Anna
2012 S/S 2012
2009 Driving Elodie Elodie
2004 Dix ans ensemble
2004 Starszy ty (Toi, vieux) Elina
2004 A quoi ça sert de voter écolo? Angèle
1998 Chcę iść (Je veux descendre) Léa
1994 Les Mots de l’amour dziewczyna
1997 Les fantômes du samedi soir głos
1992 Tous les garçons
Producent
Rok Tytuł Rola Uwagi
2000 Zwycięstwo Nicka (The Beatnicks) (zastępca producenta)

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Utwór Album Uwagi
1995 „Cadavre Débit” B.O.F. Mademoiselle Personne duet z Jeanem-Louisem Muratem
„Quelle Salaud”
„Joachim”
„Franco-Kurde”
„Rendez-Vous”
„Cadavre Debit (Nanana)”

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elodie Bouchez Biography (ang.). InformationCradle. [dostęp 2019-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-10)].
  2. Élodie Bouchez (ang.). Listal. [dostęp 2019-08-10].
  3. Élodie Bouchez (fr.). Actrices Françaises. [dostęp 2019-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-10)].
  4. Personalidade: Élodie Bouchez (França) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-08-10].
  5. Élodie Bouchez Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2019-08-10].
  6. Élodie Bouchez Biography (ang.). fandango.com. [dostęp 2019-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-10)].
  7. Osoba: Élodie Bouchez (pol.). Stopklatka.pl. [dostęp 2019-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-02)].
  8. Élodie Bouchez (fr.). AlloCiné. [dostęp 2019-08-10].
  9. Élodie Bouchez (5 de Abril de 1973) (port.). Filmow.com. [dostęp 2019-08-10].
  10. Murat* & Bouchez – Live + B. O. F. Mademoiselle Personne (ang.). Discogs. [dostęp 2017-11-28].
  11. Élodie Bouchez (wł.). MYmovies. [dostęp 2019-08-10].
  12. Elodie Bouchez Dating History (ang.). shagtree.com. [dostęp 2019-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-28)].
  13. Élodie Bouchez - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2019-08-10].
  14. Jade Watkins (2013-10-16): Daft Punk's Thomas Bangalter hits the beach with wife Élodie Bouchez (ang.). „Daily Mail”. [dostęp 2019-08-10].
  15. Élodie Bouchez (fr.). „Elle”. [dostęp 2019-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-31)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]