Éric Winogradsky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Éric Winogradsky
Éric Winogradsky
Państwo  Francja
Miejsce zamieszkania Paryż
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1966
Neuilly-sur-Seine
Wzrost 188 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 89 (6 lipca 1987)
Australian Open 1R (1989, 1990)
Roland Garros 3R (1987)
US Open 2R (1987)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 17 (30 kwietnia 1990)
Australian Open 3R (1990)
Roland Garros F (1989)
Wimbledon 3R (1989)
US Open 1R (1989)

Éric Winogradsky (ur. 22 kwietnia 1966 w Neuilly-sur-Seine) – francuski tenisista.

W latach 2004–2011 był trenerem Jo-Wilfrieda Tsongi[1].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy odnosił głównie w grze podwójnej, w której wygrał 2 turnieje rangi ATP World Tour oraz awansował do 2 finałów, w tym do finału French Open 1989.

W czerwcu 1986 roku reprezentował Francję w Pucharze Davisa przeciwko Turcji odnosząc zwycięstwo deblowe w parze z Thierrym Tulasne.

W rankingu gry pojedynczej Winogradsky najwyżej był na 89. miejscu (6 lipca 1987), a w klasyfikacji deblowej na 17. pozycji (30 kwietnia 1990).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP Tour World Championships
ATP Masters Series
ATP World Championship Series
ATP World Series

Gra podwójna (2–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 11 czerwca 1989 French Open, Paryż Ceglana Iran Mansur Bahrami Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
4:6, 6:2, 4:6, 6:7(5)
Zwycięzca 1. 15 października 1989 Tuluza Twarda (hala) Iran Mansur Bahrami Stany Zjednoczone Todd Nelson
Bahamy Roger Smith
6:2, 7:6
Finalista 2. 5 listopada 1989 Paryż Dywanowa (hala) Szwajcaria Jakob Hlasek Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:7, 4:6
Zwycięzca 2. 5 sierpnia 1990 Kitzbühel Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Hiszpania Francisco Clavet
Austria Horst Skoff
7:6, 6:2

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Associated Press, Tsonga splits with coach Winogradsky - USATODAY.com, „USATODAY.COM”, 4 kwietnia 2011 [dostęp 2017-05-10] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]