Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga
Kardynał prezbiter
Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga
Herb Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga Mihi vivere Christus est
Dla mnie źyć to Chrystus
Kraj działania  Honduras
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1942
Tegucigalpa
arcybiskup Tegucigalpy
Okres sprawowania od 1993
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja salezjanie
Prezbiterat 28 czerwca 1970
Nominacja biskupia 28 października 1978
Sakra biskupia 8 grudnia 1978
Kreacja kardynalska 21 lutego 2001
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Maria della Speranza
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 grudnia 1978
Konsekrator Gabriel Montalvo Higuera
Współkonsekratorzy Miguel Obando Bravo
Héctor Enrique Santos Hernández

Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga (ur. 29 grudnia 1942 w Tegucigalpie) – honduraski duchowny katolicki, arcybiskup Tegucigalpa, kardynał Kościoła rzymskokatolickiego, od czerwca 2007 do maja 2015 przewodniczący Caritas Internationalis.

3 maja 1961 wstąpił do zakonu salezjanów (Towarzystwo Św. Franciszka Salezego, SDB). Kształcił się w instytucie zakonnym Don Rua w San Salwador (Salwador), gdzie obronił doktorat z filozofii, ponadto studiował w kilku uczelniach rzymskich (na Papieskim Athenaeum Salezjańskim uzyskał tytuł doktora teologii, a na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim doktora teologii moralności). Zdobył także dyplom z psychologii klinicznej i psychoterapii na uniwersytecie w Innsbrucku (Austria). Ma ponadto wykształcenie muzyczne, studiował grę na fortepianie w konserwatorium w San Salwador oraz harmonię i kompozycję w Gwatemali i Newton (USA). Święcenia kapłańskie przyjął w Gwatemali 28 czerwca 1970.

Pracował jako nauczyciel różnych przedmiotów – m.in. chemii, teologii i muzyki sakralnej – w szkołach salezjańskich w Gwatemali. W latach 1975-1978 był rektorem Salezjańskiego Instytutu Filozoficznego w Gwatemali.

28 października 1978 został mianowany biskupem pomocniczym Tegucigalpa, ze stolicą tytularną Pudentiana[1]; sakry biskupiej udzielił mu 8 grudnia 1978 nuncjusz w Hondurasie arcybiskup Gabriel Montalvo Higuera. W latach 1981-1984 pełnił funkcję administratora apostolskiego diecezji Santa Rosa de Copan. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, m.in. sesji specjalnej poświęconej Kościołowi w Ameryce (listopad-grudzień 1997) oraz w IV konferencji generalnej Episkopatów Latynoamerykańskich w Santo Domingo (Dominikana, październik 1992). 8 stycznia 1993 został promowany na arcybiskupa Tegucigalpa, do 1995 pełnił także funkcję administratora apostolskiego diecezji San Pedro Sula.

W latach 1987-1991 był sekretarzem generalnym Rady Episkopatów Latynoamerykańskich CELAM, a 1995-1999 jej przewodniczącym; 1997-2003 stał na czele Konferencji Episkopatu Hondurasu. 21 lutego 2001 Jan Paweł II mianował go kardynałem, nadając tytuł prezbitera S. Maria della Speranza.

Kardynał Rodríguez Maradiaga był wymieniany w gronie papabili, faworytów do następstwa po zmarłym w kwietniu 2005 papieżu Janie Pawle II oraz po rezygnacji papieża Benedykta XVI w 2013 roku. Otwarty na współpracę z innymi Kościołami chrześcijańskimi, oprócz hiszpańskiego włada angielskim, niemieckim, włoskim, portugalskim i francuskim. Uznawany jest za jednego z najinteligentniejszych teologów; przyjaciel Bono, wokalisty U2; ma licencję pilota[2].

Od czerwca 2007 do maja 2015 był przewodniczącym Caritas Internationalis (konfederacji katolickich organizacji charytatywnych działających w 162 krajach)[3].

Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.

Decyzją papieża Franciszka od 13 kwietnia 2013 jest członkiem grupy ośmiu kardynałów doradców (Rada Kardynałów), którzy będą służyć radą Ojcu Świętemu w zarządzaniu Kościołem i w sprawach reformy Kurii Rzymskiej[4].

Przypisy

  1. David M. Cheney, Pudentiana (Titular See) [Catholic-Hierarchy], www.catholic-hierarchy.org [dostęp 2017-05-25].
  2. Honduras. W: Szymon Hołownia: Last minute. 24h chrześcijaństwa na świecie. Kraków: Znak, 2012. ISBN 978-83-240-2203-8. (pol.)
  3. Kard. Tagle przewodniczącym Caritas Internationalis | Caritas Polska
  4. Biuletyn watykański z 13.04.2013 (wł.). press.catholica.va. [dostęp 2013-04-13].

Linki zewnętrzne[edytuj]