Óscar Panno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Óscar Panno
Oscar Panno 1977.jpg
Óscar Panno, Amsterdam 1977
Państwo  Argentyna
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1935
Buenos Aires
Tytuł szachowy arcymistrz (1955)
Ranking FIDE 2438 (01.10.2014)
Miejsce w kraju niesklasyfikowany na liście aktywnych
Gnome-go-next.svg Argentyńscy arcymistrzowie szachowi
abcdefgh
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
c8 black bishop
d8 black queen
f8 black rook
g8 black king
b7 black pawn
c7 black pawn
e7 black pawn
f7 black pawn
g7 black bishop
h7 black pawn
a6 black pawn
c6 black knight
d6 black pawn
f6 black knight
g6 black pawn
c4 white pawn
d4 white pawn
c3 white knight
f3 white knight
g3 white pawn
a2 white pawn
b2 white pawn
e2 white pawn
f2 white pawn
g2 white bishop
h2 white pawn
a1 white rook
c1 white bishop
d1 white queen
f1 white rook
g1 white king
8
77
66
55
44
33
22
11
abcdefgh
Wariant Panno w obronie królewsko-indyjskiej

Óscar Roberto Panno (ur. 17 marca 1935 w Buenos Aires) – argentyński arcymistrz, jeden z najlepszych w historii szachistów południowoamerykańskich.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W 1953 roku w wieku 18 lat zdobył tytuł mistrza Argentyny oraz został mistrzem świata juniorów. Dwa lata później awansował do turnieju międzystrefowego (eliminacji mistrzostw świata) w Göteborgu, gdzie zajął III miejsce za Dawidem Bronsteinem i Paulem Keresem, wyprzedzając Tigrana Petrosjana i Jefima Gellera. Był to wielki i niespodziewany sukces młodego Argentyńczyka, za który otrzymał tytuł arcymistrza. Na turnieju pretendentów w 1956 roku w Amsterdamie zajął IX miejsce.

Panno jeszcze czterokrotnie awansował do turniejów międzystrefowych (w 1958, 1970, 1973 i 1976 roku), jednak nie powtórzył już sukcesu z 1955 roku. Uczestniczył w wielu międzynarodowych turniejach, największy sukces odnosząc w Bogocie w 1958 roku, zajmując I miejsce przed Williamem Lombardym i Miguelem Najdorfem. W 1971 roku wspólnie z Ljubomirem Ljubojeviciem zwyciężył w turnieju w Palma de Mallorca. Jedenastokrotnie reprezentował Argentynę na olimpiadach szachowych, zdobywając wraz z drużyną jeden srebrny i dwa brązowe medale. W 1966 roku na olimpiadzie w Hawanie zajął pierwsze miejsce na drugiej szachownicy[1].

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1973 r., z wynikiem 2585 punktów dzielił wówczas (wspólnie z Markiem Tajmanowem) 19. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie liderując szachistom argentyńskim[2].

W teorii otwarć szachowych wariant obrony królewsko-indyjskiej 1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.Sc3 Gg7 4.Sf3 d6 5.g3 0-0 6.Gg2 Sc6 7.0-0 a6 nosi nazwę wariantu Panno.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]