İqor Ponomaryov

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
İqor Ponomaryov
Imię i nazwisko İqor Anatolyeviç Ponomaryov
Data i miejsce
urodzenia
24 lutego 1960
Baku, Azerbejdżańska SRR 
Pozycja pomocnik
Wzrost 180 cm
Masa ciała 75 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1978–1981
1982
1983–1988
1989
Neftçi Baku
CSKA Moskwa
Neftçi Baku
IFK Norrköping
77 (25)
34 (3)
149 (38)
17 (3)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1980
1988
 ZSRR
 ZSRR olimpijska
1 (0)
1 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
199?–199?
199?–199?
2000–2001
2002–2003
2004–2005
2006–2007
2008–2009
IFK Norrköping (asystent)
Reymersholms IK (asystent)
 Azerbejdżan
Syrianska FC
Qarabağ Azersun Ağdam
Maszuk-KMW Piatigorsk
Xəzər Lenkoran

İqor Ponomaryov, ros. Игорь Анатольевич Пономарёв, Igor Anatoljewicz Ponomariow (ur. 24 lutego 1960 w Baku, Azerbejdżańska SRR) – azerski piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant ZSRR, trener piłkarski. Posiada również obywatelstwo szwedzkie.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej w Baku. Pierwszy trener Vaqif Ahundov[1]. W 1978 rozpoczął karierę piłkarską w miejscowym klubie Neftçi Baku. W 1982 pełnił służbę wojskową w CSKA Moskwa. W następnym roku powrócił do Neftçi Baku. W 1989 wyjechał do Szwecji, gdzie przez pół roku bronił barw IFK Norrköping, po czym zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

4 grudnia 1980 debiutował w reprezentacji ZSRR w towarzyskim meczu z Argentyną (1:1).

W 1988 występował w olimpijskiej reprezentacji ZSRR. Grał na Igrzyskach Olimpijskich 1988 w Seulu, gdzie zdobył złoty medal.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pozostał nadal w Szwecji, tak jak Azerbejdżan był uwikłany w konflikcie o Górski Karabach[2]. W Szwecji rozpoczął pracę trenerską, pomagając trenować kluby IFK Norrköping i Reymersholms IK. W latach 2000-2001 prowadził reprezentację Azerbejdżanu. W 2002 objął stanowisko głównego trenera szwedzkiego klubu Syrianska FC. W sezonie 2004/05 trenował azerski Qarabağ Azersun Ağdam. Potem prowadził rosyjski Maszuk-KMW Piatigorsk oraz azerski Xəzər Lenkoran.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • rekordzista Mistrzostw ZSRR w serii realizowanych karnych: 24 goli[3] (ogółem realizował 31 z 34)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]