Ľubor Kresák

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ľubor Kresák (ur. 23 sierpnia 1927 roku w Topolczanach, zm. 20 stycznia 1994 roku w Bratysławie[1]) – słowacki astronom.

W latach 1951–1955 pracował w Obserwatorium nad Łomnickim Stawem, później przeniósł się na Wydział Astronomiczny Słowackiej Akademii Nauk w Bratysławie[1]. W 1992 roku uzyskał tytuł profesora na Uniwersytecie Karola w Pradze[1].

Odkrywca dwóch komet: okresowej 41P/Tuttle-Giacobini-Kresak oraz jednopojawieniowej C/1954 M2 (Kresak-Peltier)[1]. W 1978 roku zasugerował, że sprawcą katastrofy tunguskiej był fragment komety Enckego[2].

Był aktywnym członkiem Międzynarodowej Unii Astronomicznej, w latach 1979–1985 był jej wiceprezydentem[1]. Od 1989 roku był członkiem korespondencyjnym Czechosłowackiej Akademii Nauk[1].

Jego żona, Margita, również była astronomem[1].

Upamiętnienie[edytuj]

Nazwiskiem Ľubora Kresáka nazwano planetoidę (1849) Kresák[1].

Postanowieniem Prezydenta Słowacji z dnia 2 września 1997 został pośmiertnie odznaczony Orderem Ľudovíta Štúra I Klasy[3].

Przypisy

  1. a b c d e f g h Andrea Carusi. In memoriam: Lubor Kresák, 23 August 1927 - 20 January 1994. „WGN”. 22 (1), s. 1–2, 1994. Bibcode1994JIMO...22....1C (ang.). 
  2. David J. Eicher: COMETS! Visitors from Deep Space. Cambridge University Press, 2013, s. 59. ISBN 9781107622777.
  3. Odznaczeni orderami słowackimi w latach 1993-1999 (słow.). www.prezident.sk. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-06)].