Łącznikowy DNA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łącznikowy DNA – odcinek DNA łączący chromatosomy[1] w nukleofilament[2]. Pojedynczy łącznikowy DNA ma długość od kilku do ponad 100 par zasad[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Praca zbiorowa: Tablice biologiczne. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2003, s. 285. ISBN 83-7350-029-4.
  2. Biologia : słownik encyklopedyczny. Warszawa: Wydawnictwo Europa, 2001, s. 216. ISBN 83-87977-73-X.