Łęg (powiat śremski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie wielkopolskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Łęg
Łęg
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat śremski
Gmina Śrem
Sołectwo Olsza-Bystrzek
Wysokość 60-70 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 70
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 63-100
(Poczta: Śrem)
Tablice rejestracyjne PSE
SIMC 0596398
Położenie na mapie gminy Śrem
Mapa lokalizacyjna gminy Śrem
Łęg
Łęg
Położenie na mapie powiatu śremskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu śremskiego
Łęg
Łęg
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Łęg
Łęg
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łęg
Łęg
Ziemia52°05′25″N 17°03′58″E/52,090278 17,066111

Łęgosada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

Położona na lewym brzegu Warty, 4 km na wschód od Śremu, przy drodze powiatowej nr 4074, która prowadzi przez Bystrzek i Olszę[1], nad starorzeczami i rozlewiskami Warty. Komunikację ze wsi do Śremu zapewnia komunikacja gminna (linie 3 i 4)[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Z 1252 roku pochodzi dokument książąt Przemysła II i Bolesława Pobożnego, wspominający dwóch kmieci, łowców bobrów, mieszkających w Łęgu. Wówczas wieś została darowana przez księcia Władysława Odonica klasztorowi Cysterek w Trzebnicy. W XIV wieku Łęg stanowił własność rycerską Wyszkoty z rodu Łodziów z Kórnika. Od XV wieku właścicielami byli Sapińscy, Opalińscy i Mycielscy. W XIX wieku, dwór w Łęgu, własność Leona Szmytkowskiego, gościł m.in. Karola Marcinkowskiego, Karola Libelta, Dezyderego Chłapowskiego i Stanisława Przybyszewskiego. Kolejnym nabywcą majątku był Piotr Pajzderski. W Łęgu urodzili się jego synowie[3]:

Kolejnym właścicielem w latach 1904-1920 był Władysław Szczepkowski, który przejął władzę w Śremie podczas Powstania Wielkopolskiego, a następnie był starostą powiatu śremskiego. W 1908 Łęg stał się pierwszą wsią na ziemiach polskich, na której stosowano sztuczne deszczowanie pól[4][3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kapliczka przydrożna z XIX w.
  • Zespół pałacowy składa się z dworu Szczepkowskich z 1904 roku i parku krajobrazowego z XIX wieku. Dwór powstał z połączenia dwóch XIX-wiecznych budynków. Ma dwie romantyczne wieże oraz ganek wejściowy wsparty na ośmiu kolumnach. W parku znajdują się pomniki przyrody: dęby szypułkowe o obwodach 370 i 435 cm, jesion wyniosły o obwodzie 360 cm, wiąz szypułkowy o obwodzie 315 cm oraz jałowce wirginijskie. Zespół został wpisany do rejestru zabytków[5].
  • Figura Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej stojąca na kolumnie z XIX wieku zlokalizowana na skraju parku; znajduje się w gminnej ewidencji zabytków[6].

Do świątków przydrożnych należy również kapliczka Matki Boskiej Różańcowej z początku XX wieku oraz krzyż sprzed 1911 roku[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Powiatowy Zarząd Dróg w Śremie: Wykaz dróg powiatowych. [dostęp 6 lipca 2009].
  2. Miejski Portal Informacyjny: Rozkład jazdy. [dostęp 7 lipca 2009].
  3. a b Śrem. W: Zbigniew Szmidt: Atrakcje turystyczne ziemi śremskiej. Śrem: Śremski Ośrodek Wspierania Małej Przedsiębiorczości, 2001, s. 18-19. ISBN 83-910942-7-8.
  4. Zbigniew Szmidt: Powiat Śremski, przewodnik turystyczny. Śrem: Unia Gospodarcza Regionu Śremskiego - ŚOWMP, 2010, s. 25-29.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie. 31 grudnia 2017; 2 miesiące temu. [dostęp 2015-09-21]. s. 229.
  6. Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Śrem: Gminna ewidencja zabytków - Kapliczki przydrożne. [dostęp 6 lipca 2009].
  7. Zachowanie lokalnego dziedzictwa. Świątki przydrożne i kościoły w gminie Śrem. Śrem: Unia Gospodarcza Miast Regionu Śremskiego - ŚOWMP, 2010.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]