Łabajów (kompleks skoczni)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łabajów K65
Punkt konstrukcyjny K65
Wisła-Łabajów-skocznia narciarska.jpg
Państwo  Polska
Miejscowość Wisła
Data otwarcia 1931
Rozmiar skoczni (HS) 71 m
Igelit brak
Rekord 72,5 m
(2011-02-05[1]) Polska Krzysztof Kabot
Położenie na mapie miasta Wisła
Mapa lokalizacyjna miasta Wisła
Łabajów K65
Łabajów K65
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łabajów K65
Łabajów K65
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Łabajów K65
Łabajów K65
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu cieszyńskiego
Łabajów K65
Łabajów K65
49°37′14,4″N 18°51′55,9″E/49,620667 18,865528
Łabajów K35
Punkt konstrukcyjny K35
Państwo  Polska
Miejscowość Wisła
Data otwarcia 1931
Rozmiar skoczni (HS) 42 m
Igelit brak
Rekord 46 m
(2004-03-06[1]) Polska Jakub Kot

Kompleks skoczni narciarskich Wisła-Łabajów – trzy nieczynne skocznie narciarskie w dolinie Łabajowa w Wiśle w Beskidzie Śląskim, o punktach konstrukcyjnych K-65 i K-35 oraz K-12.

Pierwsza skocznia w dolinie Łabajowa zbudowana została w 1931 roku, a skakali na niej m.in. Bronisław Czech, Stanisław Marusarz[2] oraz późniejszy długoletni trener polskich skoczków Mieczysław Kozdruń[potrzebny przypis]. Po przebudowie profilu skoczni w 1978 roku jej rekord wyniósł 63 m[1], a pierwsze szlify zdobywał na niej później Adam Małysz[3]. Skocznia nosi imię Jana Lipowczana (1888-1947), zasłużonego działacza Sekcji Narciarskiej "Watra" przy cieszyńskim Oddziale Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, organizatora narciarstwa turystycznego i sportowego w Beskidzie Śląskim[3].

W 2010 roku skocznie K-65 i K-35 przeszły gruntowną modernizację, na którą składały się m.in. unowocześnienie profilu oraz wycofanie progu o 2,3 metra[4].

Na obu skoczniach najczęściej odbywały się zawody młodych skoczków, w tym Lotos Cup, jak i również wcześniej Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży, Mistrzostwa Śląska, Puchar Beskidów i inne[2]. Skocznia K-65 wykorzystywana również była w celach treningowych przez członków seniorskiej reprezentacji Polski w skokach narciarskich. W czasach swojej kariery skakał tu m.in. Adam Małysz[3].

Obiekty nie posiadały igelitu, przez co skoki na nich mogły odbywać się jedynie zimą[2] Wyposażone były w wyciąg, a także sztuczne oświetlenie[3]. W 2013 roku obok większych skoczni powstała skocznia K-12 o wielkości HS-15, która służyła najmłodszym dzieciom w stawianiu swoich pierwszych kroków na skoczniach i ułatwić treningi w czasie modernizacji skoczni Centrum w Wiśle[2].

Przez zeskok skoczni przebiegała droga, która była zamykana na czas zawodów i treningów[2].

Po raz ostatni kompleks skoczni był użytkowany w 2014 roku. Od tego czasu konstrukcja najazdu, schodów usytuowanych wzdłuż zeskoku, jak i wieży sędziowskiej, zaczęła niszczeć[2]. W 2017 roku podjęto decyzję o rozbiórce obiektu z powodów finansowych i ze względów bezpieczeństwa[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Łabajów, Wisła. skisprungschanzen.com. [dostęp 2017-10-01].
  2. a b c d e f Adrian Dworakowski: Z wizytą w Wiśle-Łabajowie - reportaż. skijumping.pl, 2016-04-03. [dostęp 2019-08-16].
  3. a b c d Skocznia K-65 Wisła Łabajów. wisla.pl. [dostęp 2017-10-01].
  4. Marcin Hetnał: Trwają prace w Łabajowie. skijumping.pl, 2010-10-31. [dostęp 2019-08-16].
  5. Mikołaj Szuszkiewicz: Koniec 86-letniej historii skoczni w Wiśle-Łabajowie. Szturc: “Ekonomia wzięła górę”. skokipolska.pl, 2017-10-01. [dostęp 2017-10-01].