Ładowacz czołowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ładowacz czołowy

Ładowacz czołowymaszyna rolnicza (ładowacz) montowana do ramy na ciągnikach rolniczych, służąca do załadunku i wyładunku środków transportowych takich materiałów jak piasek, żwir, nawozy mineralne, wapno, obornik, buraki, ziemniaki[1]. Służy również do prac transportowych w gospodarstwie.

W zależności od rodzaju wykonywanej pracy wymienia się chwytak na:

  • czerpak materiałów sypkich,
  • czerpak do kamieni,
  • chwytak do bel owijanych folią,
  • chwytak do obornika,
  • chwytak do kłód,
  • widły do obornika,
  • widły do bel i kostek słomy i siana,
  • widły do palet,
  • widły z krokodylem,
  • skrzynia załadunkowa,
  • szufle z krokodylem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marks 1997 ↓, rozdz. 6.4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norbert Marks: Maszyny rolnicze. Cz. 1, Maszyny do uprawy, pielęgnacji, nawożenia, siewu, sadzenia i ochrony roślin. Kraków: Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Krakowie, 1997. ISBN 83-86524-18-9.