Łagiewniki (powiat kielecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miejscowości w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Artykuł 50°37′30″N 20°48′7″E
- błąd 39 m
WD 50°42'N, 20°49'E, 50°37'22.80"N, 20°47'59.53"E
- błąd 19709 m
Odległość 3 m
Łagiewniki
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat kielecki
Gmina Chmielnik
Liczba ludności (2011) 539[1]
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 26-020[2]
Tablice rejestracyjne TKI
SIMC 0235022
Położenie na mapie gminy Chmielnik
Mapa konturowa gminy Chmielnik, po prawej znajduje się punkt z opisem „Łagiewniki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Łagiewniki”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Łagiewniki”
Położenie na mapie powiatu kieleckiego
Mapa konturowa powiatu kieleckiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Łagiewniki”
Ziemia50°37′30″N 20°48′07″E/50,625000 20,801944

Łagiewnikiwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Chmielnik.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Łagiewniki[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0235039 Źródła część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według Jana Długosza w XV wieku wieś była własnością Oleśnickiego. W XIX wieku należała do generała Dezyderego Chłapowskiego. Od niego Łagiewniki nabył generał Kazimierz Tański[5].

W 1827 r. wieś miała 21 domów i 163 mieszkańców[5].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pozostałości zespołu dworskiego – spichrz i park, wpisane do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.296/1-2 z 8.02.1958, z 15.02.1972 i z 11.12.1957)[6].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-03-25].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 686 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. a b Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom V, str 573.
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2020-09-30. s. 25. [dostęp 2015-11-04].