Łagiewniki Wielkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łagiewniki Wielkie
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat lubliniecki
Gmina Pawonków
Liczba ludności (2008) 652 [1]
Strefa numeracyjna (+48) 34
Kod pocztowy 42-772[1]
Tablice rejestracyjne SLU
SIMC 0142208
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Łagiewniki Wielkie
Łagiewniki Wielkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łagiewniki Wielkie
Łagiewniki Wielkie
Ziemia50°42′42″N 18°35′57″E/50,711667 18,599167

Łagiewniki Wielkie (niem. Groß-Lagiewnik[2]) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Pawonków.

Integralne części wsi Łagiewniki Wielkie[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0142214 Ameryka część wsi
0142220 Dębina część wsi
0142237 Grabina część wsi
0142243 Kolonia część wsi
0142250 Osiedle Nowe część wsi
0142266 Pietruchowe część wsi
0142272 Wilkowe część wsi

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Nazwa[edytuj]

W 1295 w kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) miejscowość wymieniona jest jako Lagefnik, Lagesnik we fragmencie Lagefnik [Hs. Lagesnik.] polonico.[5]

Nazwa wywodzi się od staropolskiej nazwy zawodu Łagiewnika czyli rzemieślnika wytwarzającego naczynia klepkowe. Heinrich Adamy swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Lagiewnice podając jej znaczenie "Bottcherdorf" czyli po polsku "Wieś bednarzy"[6].

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  2. http://www.verwaltungsgeschichte.de/sch_lublinitz.html
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  6. Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 11.