Łamaniec językowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łamaniec językowy – trudna w zamyśle do wymówienia fraza. Może opierać się na podobnych, a jednak odmiennych fonemach (np.: s [s] oraz sz [ʃ]), specjalnej konstrukcji, np. grze słów lub innych właściwościach języka.

Przykłady łamańców językowych w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • w Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie (J. Brzechwa)
  • stół z powyłamywanymi nogami
  • w czasie suszy szosa sucha
  • czy tata czyta cytaty Tacyta?
  • czy trzy cytrzystki grają na cytrze? Czy jedna płacze, a druga łzy trze?
  • i cóż, że ze Szwecji?
  • jam jest poczmistrz z Tczewa.
  • Jola lojalna, Jola nielojalna Jola lojalna, lojalna Jola
  • król Karol kupił królowej Karolinie korale koloru koralowego
  • szedł Sasza suchą szosą susząc szorty.
  • skarykaturalizowany prestydigitator
  • Grzegorz Brzęczyszczykiewicz („Chrząszczyżewoszyce, powiat Łękołody”.)
  • wyrewolwerowany rewolwerowiec wyrewolwerował wyrewolwerowanego rewolwerowca.
  • ząb, zupa zębowa. Dąb, zupa dębowa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]