Łamaniec językowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Łamaniec językowy – w zamyśle trudna do wymówienia fraza. Może opierać się na podobnych, a jednak odmiennych fonemach (np.: s [s] oraz sz [ʃ]), specjalnej konstrukcji, np. grze słów lub innych właściwościach języka.

Przykłady łamańców językowych w języku polskim:[edytuj]

  • w Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie (J. Brzechwa)
  • stół z powyłamywanymi nogami
  • w czasie suszy szosa sucha
  • Czy tata czyta cytaty Tacyta?
  • Czy trzy cytrzystki grają na cytrze? Czy jedna płacze, a druga łzy trze?
  • I cóż, że ze Szwecji?
  • Jam jest poczmistrz z Tczewa.
  • Jola lojalna, Jola nielojalna Jola lojalna, lojalna Jola
  • Szedł Sasza suchą szosą susząc szorty.
  • skarykaturalizowany prestydigitator

Zobacz też[edytuj]