Łamaniec językowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łamaniec językowy – trudna w zamyśle do wymówienia fraza. Może opierać się na podobnych, a jednak odmiennych fonemach (np.: s [s] oraz sz [ʃ]), specjalnej konstrukcji, np. grze słów lub innych właściwościach języka.

Przykłady łamańców językowych w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie. (J. Brzechwa)
  • stół z powyłamywanymi nogami
  • W czasie suszy szosa sucha.
  • Czy tata czyta cytaty Tacyta?
  • Czy trzy cytrzystki grają na cytrze? Czy jedna płacze, a druga łzy trze?
  • I cóż, że ze Szwecji?
  • Jam jest poczmistrz z Tczewa.
  • Jola lojalna, Jola nielojalna, Jola lojalna, lojalna Jola
  • Król Karol kupił królowej Karolinie korale koloru koralowego.
  • Szedł Sasza suchą szosą susząc szorty.
  • skarykaturalizowany prestidigitator
  • Grzegorz Brzęczyszczykiewicz („Chrząszczyżewoszyce, powiat Łękołody”.)
  • Wyrewolwerowany rewolwerowiec wyrewolwerował wyrewolwerowanego rewolwerowca.
  • ząb, zupa zębowa; dąb, zupa dębowa
  • Choć nie śnieży, śnieg wciąż świeży.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]