Łanowce (rejon łanowiecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łanowce
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód tarnopolski
Powierzchnia 14,74 km²
Populacja (2006)
• liczba ludności

8,3 tys.
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Łanowce
Łanowce
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Łanowce
Łanowce
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Łanowce
Łanowce
Ziemia 49°52′N 26°00′E/49,866667 26,000000
Portal Portal Ukraina

Łanowce (ukr. Ланівці) – miasto na Ukrainie nad rzeką Żyrak (ukr. Жирак) dopływ rzeki Horyń, w obwodzie tarnopolskim, jest siedzibą władz rejonowych. Ma 8,3 tys. mieszkańców (2006).

Do 1924 Łanowce leżały w gminie Białozórka, w latach 1924–1939 w gminie Łanowce, w powiecie krzemienieckim, w województwie wołyńskim, w Polsce[1].

Historia[edytuj]

Miasto lokowane było w roku 1444 a w roku 1545 uzyskało prawa miejskie. Do roku 1795 znajdowało się w granicach I Rzeczypospolitej w województwie wołyńskim. Od roku 1545 do roku 1863 dobra łanowieckie z przyległymi wsiami należały do rodziny Jełowickich, następnie Wiśniowieckich, Mniszchów, a pod koniec XIX wieku Rzewuskich.

II wojna światowa

Po wkroczeniu Niemców w 1941 r. w Łanowcach miał miejsce antysemicki pogrom dokonany przez ludność ukraińską. Zginęło 60 Żydów. W lutym 1942 r. utworzono tam getto, "zlikwidowane" w sierpniu 1942 r. przez Niemców i policję ukraińską. W lipcu 1943 r. w miasteczku doszło do pogromu ludności polskiej, liczby ofiar nie udało się ustalić. 4 lutego 1944 w miejscowym kościele zostało zamordowanych przez upowców 11 Polaków, w tym Ryszard Andrzej Wadas, chrześniak marszałka Rydza-Śmigłego[2]. Wcześniej, podczas próby ewakuacji do Wiśniowca zginęło 129 osób.

Zabytki[edytuj]

Pobliskie miejscowości[edytuj]

  • Borsuki
  • Borszcziwka
  • Kuskiwci
  • Napadiwka
  • Syniwci
  • Wieliki

Przypisy

  1. Dz. U. z 1923 r. Nr 112, poz. 899
  2. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000 , ISBN 83-87689-34-3, s.440
  3. Łanowce. [dostęp 22.8.13].

Linki zewnętrzne[edytuj]