Łebno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

54°27′42″N 18°8′25″E

- błąd

38 m

WD

54°27'42.1"N, 18°8'25.1"E, 54°27'41.83"N, 18°8'26.09"E

- błąd

14 m

Odległość

0 m

Łebno
wieś
Ilustracja
Szkoła
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

wejherowski

Gmina

Szemud

Liczba ludności (30.09.2011)

1045[1]

Strefa numeracyjna

58

Kod pocztowy

84-217

Tablice rejestracyjne

GWE

SIMC

0175395

Położenie na mapie gminy Szemud
Mapa konturowa gminy Szemud, po lewej znajduje się punkt z opisem „Łebno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Łebno”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Łebno”
Położenie na mapie powiatu wejherowskiego
Mapa konturowa powiatu wejherowskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Łebno”
Ziemia54°27′42″N 18°08′25″E/54,461667 18,140278

Łebno[2][3] (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Łebno) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Szemud przy drodze wojewódzkiej nr 224.

Wieś szlachecka położona była w II połowie XVI wieku w powiecie mirachowskim województwa pomorskiego[4]. W latach 1954-1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Łebno, po jej zniesieniu w gromadzie Szemud. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

W miejscowości znajduje się parafia rzymskokatolicka, należąca do dekanatu Kielno, archidiecezji gdańskiej. Kościół parafialny pochodzi z 1926 roku.

W budynku starej szkoły działa Gminna Izba Regionalna im. Remusa, w której zgromadzono dawne narzędzia i sprzęty gospodarskie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1333 r. W 1780 r. wieś miała dwóch właścicieli - Antoniego Łebińskiego i Jana Halk-Łebińskiego. Mieszkało tu wówczas 91 mieszkańców. W 1930 r. Rassmus sparcelował majątek.

1 czerwca 1925 r. ks. prałat Walenty Dąbrowski z Wejherowa poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła. Od 1926 r. istnieje parafia pw. Matki Bożej Królowej Polski, której pierwszym proboszczem był ks. Bolesław Stawicki. Pod koniec września 1926 r. prałat W. Dąbrowski wyświęcił świątynię. Do parafii należały: Łebno, Łebieńska Huta, Będargowo z wybudowaniami: Szopy, Holma, Stary Młyn, Bagielnica, Różny Dąb oraz wybudowania: Pobłocie, Smażyno z Głodowem i Zęblewo. W parafii mieszkało 1960 Polaków katolików, 5 Niemców katolików i 120 Niemców protestantów.

Podczas okupacji hitlerowskiej nazwa wsi brzmiała Lebno. 5 kwietnia 1944 w pobliżu Łebna grupa operacyjna gdańskiego gestapo, dowodzona przez Kaszubowskiego, zaskoczyła grupę partyzantów TOW "Gryf Pomorski" dowodzoną przez członka Rady Naczelnej tejże organizacji, Mariana Jankowskiego ps. Szarek. Zginęli wówczas partyzanci: Grzegorz Block, Alojzy Hinz, Jan Klawe. 1 lipca 1944 doszło do starcia oddziału żandarmerii (Gendarmerie) z partzantami "Gryfa Pomorskiego" pod dowództwem Mariana Jankowskiego. Edmund Czerwionka zmarł następnego dnia wskutek odniesionych ran.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Łebno[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
1015535 Karwino część wsi
1015570 Kulingi część wsi

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strategia rozwoju społeczno-gospodarczego Gminy Szemud. Urząd Gminy Szemud. [dostęp 2015-01-31]. (pol.).
  2. Łebno, rycer. dobra, powiat wejherowski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 644.
  3. Bródki, ob. Bródek i Łebno, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 361.
  4. Prusy Królewskie w drugiej połowie XVI wieku : suplement. Cz. 1, Mapy, plany, Warszawa 2021, k. 1.
  5. Obwieszczenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2015 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636)
  6. GUS. Rejestr TERYT