Łodzinka Dolna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łodzinka Dolna
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat przemyski
Gmina Bircza
Liczba ludności 2
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 37-740
Tablice rejestracyjne RPR
SIMC 0599528
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Łodzinka Dolna
Łodzinka Dolna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łodzinka Dolna
Łodzinka Dolna
Ziemia49°40′25″N 22°33′49″E/49,673611 22,563611

Łodzinka Dolnaosada leśna w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Bircza[1][2]. Leży na Pogórzu Przemyskim.

Wieś prawa wołoskiego Łodzinka, należąca do starostwa przemyskiego[3] położona była na przełomie XVI i XVII wieku w powiecie przemyskim ziemi przemyskiej województwa ruskiego[4]. We wsi znajdowała się drewniana greckokatolicka cerkiew pw. Trójcy Świętej, zbudowana w 1824, zawaliła się na początku lat 50. XX wieku. Pozostały resztki cmentarza.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś założona na prawie wołoskim w XV wieku. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1494 i mówi, że wtedy wieś była własnością królewską. W 1565 przeszła dożywotnio w ręce Zofii Drohojowskiej.

Łodzinka Dolna. Pieczęć wsi. 1876

W połowie XIX wieku wieś Łodzinka została podzielona na Łodzinkę Dolną i Górną. Po podziale Łodzinka Dolna należała do rodziny Tyszkowskich. W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tybularnej w Łodzince Górnej byli Antoni i Józef Tyszkowscy[5]. Pod koniec XIX wieku działała tutaj huta szkła, zamknięta w 1917. Pozostała po niej nazwa przysiółka Huta Łodzińska.

12 września 1939 na wzgórzach otaczających Łodzinkę toczyły się ciężkie walki polsko-niemieckie.

W 1946 większość mieszkańców wysiedlono na Ukrainę.

W latach 1975–1998 należała do województwa przemyskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Dane podane dla Łodzinki Dolnej wraz z Łodzinką Górną.

  • 1785 – 125 grekokatolików, 50 rzymskich katolików, 13 żydów
  • 1840 – 236 grekokatolików
  • 1859 – 287 grekokatolików
  • 1879 – 326 grekokatolików
  • 1899 – 431 grekokatolików
  • 1926 – 495 grekokatolików
  • 1938 – 256 grekokatolików
  • 2006 – 2 osoby

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  2. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 3.
  4. Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie , [T. 1] , Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 2.
  5. Karol Wild: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: 1855, s. 117.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]