Łowcy głów (antropologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kosz rytualny ludu Konyak Naga

Łowcy głów (ang. head hunters) – w etnografii określenie ludów, praktykujących zdobywanie jako trofeum wojennego głów zabitych wrogów. Zazwyczaj przypisywali czaszkom szczególne właściwości magiczne. Praktyki takie miały miejsce w różnych częściach świata, zazwyczaj wymienia się w tym kontekście np. Nagów z północno-wschodnich Indii[1] czy Dajaków z Borneo[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. * Moszyński, Kazimierz: Zarys etnografii górali Assamu, Uniwersytet Jagielloński, Kraków 1997
  2. H. Finlay, P.Turner: Malaysia, Singapore & Brunei - a travel survival kit Lonely Planet, ISBN 0 86442 211 3

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]