Łucja Bałzukiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łucja Bałzukiewicz
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1887
Wilno
Data i miejsce śmierci 11 maja 1976
Lublin
Narodowość Polska
Dziedzina sztuki malarstwo

Łucja Bałzukiewicz (ur. 13 grudnia 1887 w Wilnie, zm. 11 maja 1976 w Lublinie) – polska malarka. Siostra malarza Józefa i rzeźbiarza Bolesława Bałzukiewiczów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczyła się początkowo w wileńskiej Szkole Rysunkowej Iwana Trutniewa. W latach 1907–1909 przebywała w Paryżu, ucząc się malarstwa u Olgi Boznańskiej i Henri Martina (1860–1943). W latach 1909–1946 mieszkała w Wilnie, ucząc rysunku w Państwowym Gimnazjum im. Joachima Lelewela. W 1919 przebywała w Krakowie i Zakopanem. W 1946 zamieszkała w Lublinie.

W okresie powojennym malowała głównie obrazy o tematyce religijnej dla wielu kościołów ziemi lubelskiej. Malowała też krajobrazy, martwe natury i portrety. Od 1967 była członkiem grupy konserwatywnych artystów plastyków „Zachęta". Jej twórczości poświęcone były dwie wystawy indywidualne w Lublinie w latach 1962 i 1970.

Obrazy sakralne[edytuj | edytuj kod]

Portret Olgi Boznańskiej, 1909

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]