Łukasz Łuczaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łukasz Łuczaj
Łukasz Łuczaj z Barbarą Sudnik-Wójcikowską
Łukasz Łuczaj z Barbarą Sudnik-Wójcikowską
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 27 września 1972
Krosno
doktor habilitowany nauk biologicznych
Specjalność: etnobotanika
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 20.07.1999 – biologia
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 26.06.2012
Polska Akademia Nauk
profesor nadzwyczajny
Uczelnia Uniwersytet Rzeszowski
Jednostka Wydział Biotechnologii
Stanowisko Kierownik Zakładu Botaniki
Strona domowa

Łukasz Jakub Łuczaj (ur. 27 września 1972 w Krośnie)[1] – polski botanik, doktor habilitowany nauk biologicznych, wykładowca akademicki, popularyzator przyrody i działacz na rzecz jej ochrony. Znany głównie z publikacji na temat dzikich roślin jadalnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W okresie licealnym stypendysta Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci[2][3]. W 1994 ukończył studia z biologii środowiskowej na Uniwersytecie Warszawskim (praca magisterska na temat rozprzestrzeniania się nowych gatunków krzewów w Puszczy Białowieskiej). W 1999 obronił na UW pracę doktorską pod tytułem Struktura roślinności i efekty brzegowe w strefie kontaktowej lasu i łąki.

Od 2011 jest wykładowcą Zamiejscowego Wydziału Biotechnologii w Weryni Uniwersytetu Rzeszowskiego. W 2012 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego i stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Rzeszowskiego, gdzie jest kierownikiem Zakładu Botaniki i Biotechnologii Roślin Użytkowych.

Jego zainteresowania badawcze obejmują przede wszystkim ekologię roślin i etnobotanikę, z czym wiąże się również zainteresowanie taksonomią ludową. W swoim gospodarstwie prowadzi eksperymenty ekologiczne i propaguje ideę dzikiego ogrodu nastawionego na maksimum bioróżnorodności, m.in. utrzymuje łąki kośne i pole z ginącymi gatunkami chwastów, a także próbuje odtwarzać naturalne runo leśne w młodych drzewostanach na gruntach porolnych.

Jest członkiem redakcji „Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine” oraz „Acta Societatis Botanicorum Poloniae” i twórcą nowego polskiego pisma „Etnobiologia Polska”. Naukowo zajmuje się uporządkowaniem archiwalnych danych etnobotanicznych z terenu Polski, Słowacji, Ukrainy i Białorusi oraz prowadzi badania terenowe nad użytkowaniem roślin w Chinach i na Bałkanach.

Jest zaangażowany w działania na rzecz ochrony przyrody Podkarpacia – m.in. obronę rzek przed regulacją. Stworzył także mieszanki nasion łąkowych, które umożliwiają samodzielne tworzenie kwietników z rodzimych, często zagrożonych gatunków. Ponadto interesuje się technikami przeżycia w dzikiej przyrodzie (organizuje także warsztaty poświęcone tej tematyce) i odtwarzaniem trybu życia zbieraczy-łowców.

Jest stałym współpracownikiem miesięcznika „Wróżka” – w rubryce Z zielnika niezwykłego botanika pisze tam o dzikich roślinach jadalnych.

Publikacje (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Dzikie rośliny jadalne Polski. Przewodnik survivalowy (2002)
  • Podręcznik robakożercy czyli jadalne bezkręgowce Środkowej Europy (2005)
  • W dziką stronę (2010)
  • Dzika Kuchnia (2013)
  • Wild vascular plants gathered for consumption in the Polish countryside: a review[4] (z Wojciechem M. Szymańskim), [w:] Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine 2007, 3:17

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. O Mnie, luczaj.com
  2. Mali geniusze, „Przegląd”, 31 stycznia 2000 [dostęp 2018-07-31] (pol.).
  3. Zjazd Absolwentów KFnrD - Krajowy Fundusz na rzecz Dzieci, „Krajowy Fundusz na rzecz Dzieci”, 21 grudnia 2015 [dostęp 2018-07-31] (pol.).
  4. Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine | Full text | Wild vascular plants gathered for consumption in the Polish countryside: a review

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Moje publikacje. W: Łukasza Łuczaja - O mnie [on-line]. [dostęp 2016-09-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]