Przejdź do zawartości

Łukasz Biegański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Łukasz Biegański
Ilustracja
generał dywizji
Data i miejsce urodzenia

18 października 1755
Młynowce

Data i miejsce śmierci

6 czerwca 1839
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1774–1831

Siły zbrojne

Armia Księstwa Warszawskiego
Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego

Główne wojny i bitwy

insurekcja kościuszkowska

Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe) Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari
Grób Łukasza Biegańskiego na cmentarzu Powązkowskim

Łukasz Biegański (ur. 18 października 1755 w Młynowcach k. Tarnopola, zm. 6 czerwca 1839 w Warszawie) – ziemianin tatarskiego pochodzenia, generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Od 1774 w wojsku koronnym, w 1782 chorąży[1]. Był uczestnikiem powstania 1794 i zarazem adiutantem Tadeusza Kościuszki w stopniu majora. Po bitwie pod Maciejowicami wraz z Kościuszką dostał się do niewoli rosyjskiej. Od 1807 przyjęty do armii Księstwa Warszawskiego w stopniu pułkownika. 27 grudnia tego roku otrzymał awans na generała brygady. W 1808 roku był majorem dywizji w 1 Dywizji[2]. W 1809 walczył przeciwko Austriakom jako dowódca liniowy. W 1812 był komendantem Warszawy, podczas kampanii moskiewskiej. W 1813 aresztowany po kapitulacji Warszawy.

Następnie służył w armii Królestwa Polskiego. W latach 1814–1831 dyrektor Komisariatu Ubiorczego armii Królestwa Polskiego. 3 września 1826 roku awansował na generała dywizji. W 1830 roku odznaczony Znakiem Honorowym za 35 lat służby[3]. W 1831 roku skierowany w stan spoczynku. Osiadł w Warszawie, gdzie zmarł. Za udział w powstaniu nie był represjonowany przez Rosjan.

Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w trzecim stopniu rytu (Mistrz)[4].

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława II klasy z nadania Aleksandra I Romanowa[5], a wcześniej Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari w 1808[6].

Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 26, rząd 5, grób 30)[7].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Ryszard Morawski: Wojsko Księstwa Warszawskiego. Generalicja i sztaby. s. 45.
  2. Gabriel Zych: Armia Księstwa Warszawskiego 1807–1812. s. 22.
  3. Przepisy o znaku honorowym niemniej Lista imienna generałów, oficerów wyższych i niższych oraz urzędnikow wojskowych, tak w służbie będących, jako też dymisjonowanych, znakiem honorowym ozdobionych w roku 1830, [b.n.s]
  4. Marek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 62.
  5. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 221.
  6. Tadeusz Jeziorowski: The Napoleonic Orders. Ordery Napoleońskie. Warszawa, 2018, s. 147
  7. Cmentarz Stare Powązki: ŁUKASZ BIEGAŃSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-03-10].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]