Łukasz Kadziewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łukasz Kadziewicz
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 września 1980
Dobre Miasto
Wzrost 206 cm
Pozycja środkowy
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst.
1996–1999 UKS Chemik Olsztyn
1999–2000 MKS Felgex Dobre Miasto
2000–2004 AZS Olsztyn
2004–2005 Gazprom Surgut
2005–2007 Jastrzębski Węgiel
2007–2008 Sparkling Mediolan
2008–2009 Trefl Gdańsk
2009–2010 Lokomotiw Biełgorod
2010–2011 Gazprom Surgut
2011 Al Arabi Ad-Dauha
2011–2012 AZS Olsztyn
2012 Casa Modena
2012–2013 Szachcior Soligorsk
2013–2015  Cuprum Lubin
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst.
2001–2009  Polska 178
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata
srebro Japonia 2006 drużynowo
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Łukasz Kadziewicz (ur. 20 września 1980 w Dobrym Mieście) – polski siatkarz grający na pozycji środkowego.

Członek reprezentacji Polski w piłce siatkowej, z którą zdobył wicemistrzostwo świata (2006), a także uczestniczył w Letnich Igrzyskach Olimpijskich (2004 i 2008) oraz w Lidze Światowej (2001, 2003, 2004, 2005 i 2007).

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za „wybitne osiągnięcia sportowe”[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie[2].

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze kroki w siatkówce stawiał w wieku 12 lat, trenował w miejscowych klubach Chemik Olsztyn (1996–1999) i Felgex Dobre Miasto (1999–2000). Profesjonalne treningi rozpoczął w AZS Olsztyn[3], w którym grał do 2004.

W 2001 został powołany do reprezentacji Polski[4] i wystartował w Lidze Światowej, zajmując 7. miejsce. Dwa lata później drużyna zakończyła udział w zawodach na 9. miejscu. W 2004 wystąpił z reprezentacją podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Atenach[5], kończąc udział na etapie ćwierćfinałowym[6], a także w Lidze Światowej[7], zajmując 7. miejsce. W 2005 w Lidze Światowej zajęli 4. miejsce. Od 25 kwietnia do 31 grudnia 2005 był zawieszony w prawach reprezentanta kadry narodowej za „niesportowy tryb życia” (razem z Krzysztofem Ignaczakiem i Andrzejem Stelmachem)[8]. W kwietniu 2006 powrócił do reprezentacji i wziął udział w mundialu, na którym z drużyną zdobył wicemistrzostwo świata. W rankingu najlepiej serwujących zawodników zajął 2. miejsce (0,36 pkt/set), a w rankingu najlepiej blokujących uplasował się na 7. miejscu (0,75 pkt/set). W 2007 wystartował w Lidze Światowej (4. miejsce) i mistrzostwach Europy (11. miejsce). Niedługo po udziale w zawodach doznał kontuzji (pęknięcie jednej z kości śródstopia)[9], która wykluczyła go z kadry na turniej prekwalifikacyjny do Letnich Igrzysk Olimpijskich w Pekinie w 2008. Trafił jednak do reprezentacji Polski[10], kończąc zmagania na etapie ćwierćfinałowym[11]. W 2009 zakończył karierę reprezentacyjną, występując łącznie w 178 spotkaniach[12].

Po odejściu z AZS Olsztyn, w 2004 dołączył do rosyjskiego Gazpromu Surgut, w którym grał do 2005. Następnie został graczem Jastrzębski Węgiel, a w 2007 dołączył do Sparklingu Mediolan. W 2008, w związku z bankructwem klubu, przeniósł się do beniaminka PlusLigi, Trefla Gdańsk. W 2009 podpisał jednoroczny kontrakt z Lokomotiwem Biełgorod. Z zespołem tym wywalczył srebrny medal rosyjskiej Superligi. Po pięcioletniej przerwie wrócił do Gazpromu Surgut. 2 października 2011 podpisał miesięczną umowę z klubem Al Arabi Ad-Dauha, z którym wystąpił m.in. w klubowych mistrzostwach świata[13]. Po zakończeniu kontraktu powrócił do Polski, gdzie, pozostając bez drużyny, trenował razem z siatkarzami AZS-u Olsztyn. 17 października 2011 został oficjalnie zawodnikiem Akademików[14]. 28 lutego 2012 rozwiązał kontrakt „za porozumieniem stron”[15]. 23 marca podpisał kontrakt do końca sezonu z drużyną Casa Modena, dzięki czemu po czterech latach przerwy ponownie mógł zagrać we włoskiej Serie A1[16]. 21 sierpnia podpisał kontrakt z białoruskim klubem Szachcior Soligorsk[17]. W latach 2013–2015 był zawodnikiem Cuprum Lubin, z którym grał w pierwszej lidze i Pluslidze.

W kwietniu 2015 poinformował o zakończeniu kariery sportowej[18].

Pozostałe przedsięwzięcia[edytuj | edytuj kod]

Łukasz Kadziewicz, 2009

Po zakończeniu kariery sportowej w 2015 został komentatorem i ekspertem siatkarskim telewizji Polsat[12]. Również w 2015 wraz z Pawłem Siezieniewskim i Maciejem Dobrowolskim założył Akademię Siatkówki[19].

Był autorem magazynu sportowego Kadziu Project, powstałego we współpracy z telewizją Polsat Sport, w którym przedstawiał kulisy pracy reprezentacji piłki siatkowej mężczyzn[20]. Od 2014 jego felietony były publikowane na łamach „Tempa”, cotygodniowego dodatku do „Przeglądu Sportowego[21].

17 sierpnia 2017, nakładem Wydawnictwa Ringier Axel Springer Polska, ukazała się autobiografia Kadziewicza pt. Kadziu. Siatkówka & Rock’n’Roll[22].

Był gościem w 192. odcinku talk-show Kuba Wojewódzki (2007)[23] i uczestnikiem czwartej edycji programu rozrywkowego Polsatu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami (2015), w którym zajął drugie miejsce w finale[24]. Wcześniej, w 2014 odmówił udziału w konkursie, tłumacząc decyzję brakiem możliwości pogodzenia treningów siatkarskich i tanecznych[25].

W 2015 wystąpił w spocie wizerunkowym z okazji 15. urodzin kanału Polsat Sport[26].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wychował się przy ul. Grudziądzkiej w Dobrym Mieście[27]. Ma starszą siostrę, Monikę.

W 2004 poślubił Kamillę, z którą ma córkę Amelię (ur. 2006)[28]. Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 2008. Następnie był związany z florecistką Magdaleną Mroczkiewicz[29]. Od 2011 jest żonaty z Barbarą Gołąb-Kadziewicz[28].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

klubowe[edytuj | edytuj kod]

Nagrody indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Najlepszy Polski środkowy (2005)
  • 3 miejsce w rankingu najlepszych blokujących zawodników kwalifikacji do mistrzostw świata (2005)
  • 2 miejsce w rankingu najlepszych serwujących zawodników mistrzostw świata (2006)
  • Najlepszy Polski środkowy (2006)
  • Najlepszy Polski środkowy (2007)
  • Najlepszy Polski środkowy (2008)
  • Jeden z najlepszych blokujących rosyjskiej Superligi 2009/2010

Statystyki gracza[edytuj | edytuj kod]

Wydarzenie Punkty
z ataku
Punkty
z bloku
Asy
serwisowe
Suma
punktów
Liga Światowa 2003 22 8 3 33
Liga Światowa 2004 13 7 20
Letnie Igrzyska Olimpijskie 2004 2 3 5
Liga Światowa 2005 80 39 10 129
Kwalifikacje do mistrzostw świata 2005 14 11 25
Liga Światowa 2006 62 40 14 116
Mistrzostwa świata 2006 62 27 13 102
Liga Światowa 2007 59 17 5 81
Kwalifikacje do Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008 8 6 14
Liga Światowa 2008 53 23 8 84
Letnie Igrzyska Olimpijskie 2008 37 10 2 49
PlusLiga 2008/2009 98 48 11 157
Liga Światowa 2009 4 5 9
PlusLiga 2011/2012 18 15 3 36

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jesteście skuteczniejsi od polityków. prezydent.pl. [dostęp 2012-08-22].
  2. Polski Komitet Olimpijski – Biografie – Łukasz Kadziewicz (pol.). olimpijski.pl. [dostęp 2019-06-19].
  3. Łukasz Kadziewicz, Łukasz Olkowicz: Kadziu. Siatkówka i rock'n'roll. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2019-06-19, s. 22, seria: Biblioteka Przeglądu Sportowego. ISBN 978-83-809-1401-8.
  4. Łukasz Kadziewicz, Łukasz Olkowicz: Kadziu. Siatkówka i rock'n'roll. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2019-06-19, s. 49, seria: Biblioteka Przeglądu Sportowego. ISBN 978-83-809-1401-8.
  5. 2004 Men's Volleyball Olympic Games > Team Rosters – POL / Team Composition (ang.). [dostęp 2019-06-19].
  6. Volleyball Men Quarterfinals (ang.). [dostęp 2019-06-19].
  7. 2004 World League > Team Rosters – POL / Team Composition (ang.). [dostęp 2019-06-19].
  8. PZPS: Ignaczak, Kadziewicz i Stelmach zawieszeni!. interia.pl. [dostęp 2012-08-22].
  9. Łukasz Kadziewicz, Łukasz Olkowicz: Kadziu. Siatkówka i rock'n'roll. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2019-06-19, s. 185, seria: Biblioteka Przeglądu Sportowego. ISBN 978-83-809-1401-8.
  10. FIVB – 2008 Men's Volleyball Olympic Games > POL / Poland – Team Composition (ang.). [dostęp 2019-06-19].
  11. Volleyball Men Quarterfinals – Match 33 (ang.). [dostęp 2019-06-19].
  12. a b Łukasz Kadziewicz: ciężko zapracowałem sobie na łatkę skandalisty (pol.). W: Onet.pl [on-line]. sport.onet.pl, 2015-04-23. [dostęp 2019-06-19].
  13. Łukasz Kadziewicz w Katarze, zagra w Al-Arabi Doha. siatka.org. [dostęp 2012-08-22].
  14. Łukasz Kadziewicz wraca do Olsztyna. indykpolazs.pl. [dostęp 2012-02-29].
  15. Łukasz Kadziewicz odchodzi z Indykpolu AZS. indykpolazs.pl. [dostęp 2012-02-29].
  16. Łukasz Kadziewicz wrócił do Włoch. siatka.org. [dostęp 2012-03-24].
  17. Kadziewicz wraca do Superligi. siatka.org. [dostęp 2012-08-22].
  18. Łukasz Kadziewicz kończy sportową karierę (pol.). W: Przegląd Sportowy [on-line]. przegladsportowy.pl, 2015-04-09. [dostęp 2019-06-19].
  19. Akademia Siatkówki – O nas (pol.). akademiasiatkowki.eu. [dostęp 2019-06-19].
  20. Kadziu Project – Odcinek 1 (pol.). [dostęp 2019-06-19].
  21. “Tygodnik Przeglądu Sportowego” zmienia się w “Tempo” (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2014-01-20. [dostęp 2019-06-19].
  22. Łukasz Olkowicz: "Kadziu. Siatkówka & Rock'n'Roll" (pol.). W: Onet.pl [on-line]. sport.onet.pl, 2017-07-24. [dostęp 2019-06-19].
  23. Kuba Wojewódzki – Rafał Bryndal i Łukasz Kadziewicz (pol.). [dostęp 2019-06-19].
  24. Kto triumfował w historii „Tańca z Gwiazdami”? (pol.). W: Polsat [on-line]. polsat.pl, 2017-05-11. [dostęp 2019-06-19].
  25. Łukasz Kadziewicz, Łukasz Olkowicz: Kadziu. Siatkówka i rock'n'roll. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2019-06-19, s. 255, seria: Biblioteka Przeglądu Sportowego. ISBN 978-83-809-1401-8.
  26. 15 gwiazd w spocie na 15 lat Polsatu Sport (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2015-10-07. [dostęp 2019-06-20].
  27. Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami 4 – Odcinek 4 (pol.). [dostęp 2019-06-19].
  28. a b Łukasz Kadziewicz, Łukasz Olkowicz: Kadziu. Siatkówka i rock'n'roll. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2019-06-19, s. 125–126, seria: Biblioteka Przeglądu Sportowego. ISBN 978-83-809-1401-8.
  29. Łukasz Kadziewicz, Łukasz Olkowicz: Kadziu. Siatkówka i rock'n'roll. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2019-06-19, s. 206, seria: Biblioteka Przeglądu Sportowego. ISBN 978-83-809-1401-8.
  30. M.P. z 2007 r. nr 23, poz. 254

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]