Łukasz Kuźmicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łukasz Kuźmicz
major[potrzebny przypis] major[potrzebny przypis]
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1925,
Kuśniszcze II
Przebieg służby
Lata służby 1949–1954
Stanowiska naczelnik wydziału WUBP
szef PUBP
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Walecznych Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” Srebrna Odznaka „Za Zasługi dla Obrony Cywilnej” Srebrny Medal "Za zasługi dla Ligi Obrony Kraju" Medal 40-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
Odznaka Grunwaldzka Odznaka Zasłużony Działacz LOK

Łukasz Kuźmicz (ur. 18 kwietnia 1925 w Kuśniszczach II) – żołnierz 2 Armii WP[1], w okresie powojennym funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, oskarżony przez Oddziałową Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu IPN w Rzeszowie o dopuszczenie się zbrodni komunistycznych.

Życiorys[edytuj]

Łukasz Kuźmicz, urodził się we wsi Kuśniszcze II, w powiecie lubomelskim na Wołyniu jako syn Stanisława. Mieszkał tam z rodziną do 1943 roku. Wstąpił do 2 Armii WP, i w jej szeregach, w 1944 r., przybył do Rzeszowa, gdzie formowała się 10. Dywizja Piechoty WP. Tam został skierowany do Resortu Bezpieczeństwa Publicznego.

Od 11 września 1945 do 10 maja 1946 był zastępcą szefa Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego (PUBP) w Przemyślu[2]. W stopniu porucznika od 11 maja 1946 do 29 lutego 1948 pełnił funkcję szefa PUBP w Jarosławiu[3]. Następnie został p. o. zastępcy naczelnika Wydziału I Kontrwywiadu w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego (WUBP) w Rzeszowie, a od 1 maja 1950 do 1 kwietnia 1955 był naczelnikiem Wydziału I Kontrwywiadu WUBP w Rzeszowie[4]. W stopniu kapitana od 1 kwietnia 1955 do 28 listopada 1956 był naczelnikiem Wydziału II WUBP w Rzeszowie[5].

Publikował w dzienniku „Wiadomości Fabryczne”[6]. W 2006 wydał książkę pt. Zbrodnie bez kary, o mordach dokonywanych przez OUN i UPA oraz opisującej walki milicjantów i żołnierzy WP z UPA w rejonie Rzeszowa przed akcją "Wisła" i w czasie jej trwania.

9 listopada 2011 Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu IPN w Rzeszowie oskarżyła Łukasza Kuźmicza o dopuszczenie się w okresie od 11 maja 1946 do marca 1948 w Jarosławiu 197 zbrodni, z których większość polegała na przekroczeniu przez niego władzy i stosowaniu represji wobec podejrzanych o przynależność do określonej grupy politycznej[7]. 8 maja 2012 postępowanie karne zawieszono ze względu na stan zdrowia oskarżonego[8][9].

Publikacje[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Łukasz Kuźmicz: Zbrodnie bez kary. kuzmicz.pl, 26 stycznia 2012. [dostęp 26 stycznia 2012].
  2. Szwagrzyk 2005 ↓, s. 401.
  3. Szwagrzyk 2005 ↓, s. 394.
  4. Szwagrzyk 2005 ↓, s. 382.
  5. Szwagrzyk 2005 ↓, s. 383.
  6. Łukasz Kuźmicz. Broniąc spokoju, ładu i bezpieczeństwa. „Wiadomości Fabryczne”, s. 9, Nr 16 (921) z 2 czerwca 1980. 
  7. Naczelnik Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie, prokurator Grzegorz Malisiewicz: Akt oskarżenia przeciwko byłemu Szefowi PUBP w Jarosławiu Łukaszowi K. w sprawie popełnienia 197 zbrodni komunistycznych. IPN, 2011-11-09. [dostęp 2016-04-19].
  8. Sąd Rejonowy w Jarosławiu zawiesił postępowanie karne przeciwko byłemu Szefowi PUBP w Jarosławiu Łukaszowi K.. Instytut Pamięci Narodowej.
  9. JMR: Zawieszono proces b. szefa UB w Jarosławiu. Onet.pl, 2012-05-12. [zarchiwizowane z tego adresu].
  10. a b Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 18 września 1946 r. o odznaczeniach obywateli (M.P. z 1947 r. Nr 29, poz. 247).

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]