Łukasz Kurdybacha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Łukasza Kurdybachy

Łukasz Kurdybacha (ur. 22 października 1907 w Laszkach, zm. 22 grudnia 1972 w Warszawie) – polski pedagog i historyk myśli pedagogicznej.

Życiorys[edytuj]

Absolwent historii na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie uzyskał także stopień naukowy doktora oraz habilitację. Od 1951 profesor Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1963-1968 kierownik Pracowni Dziejów Oświaty PAN, a w latach 1968-1970 dyrektor Instytutu Pedagogiki UW.

Prace[edytuj]

  • Naród w walce (wybór literatury wojennej) (1943).
  • Kuria rzymska wobec Komisji Edukacji Narodowej w latach 1773-1783 (1949).
  • Dzieje oświaty kościelnej do końca XVIII w. (1949).
  • Dzieje kodeksu Andrzeja Zamoyskiego (1951).
  • Działalność Jana Amosa Komeńskiego w Polsce (1957).
  • Działalność pedagogiczna Stanisława Konarskiego (1957).
  • Z dziejów pedagogiki ariańskiej (1958).
  • Historia wychowania (tom I - 1965, tom II - 1967).
  • Idee oświatowe i wychowawcze W.I. Lenina (1970).
  • Komisja Edukacji Narodowej (1973).
  • Pisma wybrane (tomy 1-3 - 1976).