Łukasz Przybylski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łukasz Przybylski
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 1814
Ziemia dobrzyńska, Księstwo Warszawskie
Data i miejsce śmierci 21 lutego 1922
Lipno, II RP
Przebieg służby
Lata służby 1830-1831, 1863-1864, 1918-1919
Główne wojny i bitwy Powstanie listopadowe
Powstanie styczniowe
I wojna światowa
Powstanie wielkopolskie

Łukasz Przybylski (ur. 1814 na ziemi dobrzyńskiej, zm. 21 lutego 1922 w Lipnie) – polski powstaniec, żołnierz i stulatek. Uczestnik trzech powstań narodowych: listopadowego, styczniowego i wielkopolskiego. Pułkownik Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

Pochodził z ziemi dobrzyńskiej, z okolic Lipna. Wychowanek warszawskiej szkoły podchorążych - jako szesnastoletni żołnierz - walczył w oddziałach powstańczych. Dostał się do niewoli i został wcielony do armii carskiej oraz zesłany na 25 lat na Syberię.

Następnie powrócił z zesłania i wziął udział - jako dowódca jednego z oddziałów - w powstaniu styczniowym. Ponownie trafił do rosyjskiej niewoli. Został zesłany na dożywotnie osiedlenie na Syberii, wcześniej skazany na trzyletnią pracę w jednej z syberyjskich kopalń. Zamieszkał w guberni irkuckiej. W czasie pierwszej wojny światowej przedostał się (mając 104 lata) w okolice Bobrujska i wstąpił do korpusu gen. Dowbora-Muśnickiego. W roku 1919 uczestniczył w walkach powstania wielkopolskiego z lat 1918-1919, w trakcie których odniósł ranę. Awansowany przez gen. Dowbora-Muśnickiego do stopnia pułkownika.

Bibliografia[edytuj]

  • Mirosław Krajewski, Nowy słownik biograficzny ziemi dobrzyńskiej, tom II: M–Ż, Rypin 2014, s. 217–218