Łuniew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łuniew
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat bialski
Gmina Międzyrzec Podlaski
Liczba ludności (2013) 192[1]
Strefa numeracyjna (+48) 83
Kod pocztowy 21-560[2]
Tablice rejestracyjne LBI
SIMC 0015852
Położenie na mapie gminy wiejskiej Międzyrzec Podlaski
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Międzyrzec Podlaski
Łuniew
Łuniew
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bialskiego
Łuniew
Łuniew
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Łuniew
Łuniew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łuniew
Łuniew
Ziemia52°04′36″N 22°40′44″E/52,076667 22,678889

Łuniewwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Międzyrzec Podlaski[3].

Wieś była własnością starosty guzowskiego i nowomiejskiego Stanisława Opalińskiego, leżała w województwie podlaskim w 1673 roku[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

Wieś stanowi sołectwo[5].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Łuniew[6][7]
SIMC Nazwa Rodzaj
1022713 Starowieś część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś Łuniewo, bo tak się dawniej nazywała, została utworzona na terenie obecnej Międzyrzecczyzny przez Mikołaja z Domanina na gruntach nadanych w roku 1438 przez starostę brzeskiego Jana Nassutowicza.

W roku 1569, na mocy zawartej 28 czerwca na sejmie w Lublinie umowy unijnej Polski z Litwą, wieś Łuniewo została inkorporowana z Litwy przez Koronę .

Jako wieś bojarska, Łuniewo nie było zobowiązane do żadnych powinności o charakterze pańszczyźnianym. Dopiero w roku 1794 książę Adam Czartoryski obciążył mieszkańców wsi różnymi powinnościami. Wymiar powinności pańszczyźnianych był znacząco mniejszy niż miało to miejsce w przypadku chłopów pańszczyźnianych, jednakże nałożenie tych powinności skutkowało procesem, który mieszkańcy wioski wytoczyli w roku 1821 księciu Konstantemu Czartoryskiemu. Proces ten, podobnie jak miało to miejsce w przypadku wioski Pościsze, zakończył się niepowodzeniem dla mieszkańców Łuniewa.

W roku 1864 car Aleksander II wydał dekret o uwłaszczeniu włościan w Królestwie Polskim. Na jego podstawie, mieszkańcy dóbr międzyrzeckich, w tym bojarzy ze wsi Łuniewo, zostali zwolnieni z obowiązków pańszczyźnianych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bank danych lokalnych GUS. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-07-02].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-10].
  4. Anna Laszuk, Zaścianki i królewszczyzny : struktura własności ziemskiej w województwie podlaskim w drugiej połowie XVII wieku, Warszawa 1998, s. 120.
  5. Jednostki pomocnicze gminy Międzyrzec Podlaski. Urząd Gminy Międzyrzec Podlaski. [dostęp 2015-07-02].
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]