Łutki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łutki
Луткі
Лутки
Ilustracja
Państwo  Białoruś
Obwód brzeski
Rejon stoliński
Sielsowiet Maleszewo Wielkie
Populacja (2009)
• liczba ludności

349[1]
Kod pocztowy 225554
Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Łutki”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, na dole znajduje się punkt z opisem „Łutki”
Ziemia52°01′46″N 27°35′28″E/52,029444 27,591111
Portal Białoruś
Cerkiew Świętych Kosmy i Damiana

Łutki (biał. Луткі; ros. Лутки) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie stolińskim, w sielsowiecie Maleszewo Wielkie.

Znajduje się tu parafialna cerkiew prawosławna pw. Świętych Kosmy i Damiana[2].

Warunki naturalne[edytuj | edytuj kod]

Łutki są położone w pobliżu Prypeckiego Parku Narodowego i na skraju dużego kompleksu leśno-bagiennego Błota Olmańskie rozciągającego się na południe aż za granicę białorusko-ukraińską[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIX w. mała osada, później wieś. Przed II wojną światową w pobliżu znajdował się folwark o tej samej nazwie, obecnie nieistniejący. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego z II poł. XIX w. opisuje obie miejscowości jako położone w odludnej okolicy, obfitującej w ryby i drzewo, podtapianej przez moczary. W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie stolińskim[a], w gminie Chorsk[4], tuż przy granicy ze Związkiem Sowieckim.

W latach 1926 - 1939 znajdowały się tu dwie strażnice Korpusu Ochrony Pogranicza: strażnica KOP „Łutki Wieś” na obrzeżach wsi oraz strażnica KOP „Łutki Dwór” w pobliżu folwarku[5].

Po II wojnie światowej Łutki znalazły się w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach mozyrskim (do 1920), łuninieckim (1920 - 1922) i stolińskim (od 1 stycznia 1923)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]