Łysanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łysanka
Ilustracja
Łysanka - widok od strony Kondratowa
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Pogórze Kaczawskie
Pogórze Złotoryjskie
Wysokość 444 m n.p.m.
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Łysanka
Łysanka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łysanka
Łysanka
Ziemia51°03′53,70″N 15°56′06,67″E/51,064917 15,935186

Łysanka (niem. Kahle-Berg, Kahleberg) – wzniesienie o wysokości 444 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce, na Pogórzu Kaczawskim, na Pogórzu Złotoryjskim.

Wzniesienie położone jest w północno-wschodniej części Pogórza Kaczawskiego, w północno-zachodniej części Pogórza Złotoryjskiego, około 2,0 km na południe od Wilkowa i około 3,0 km na północny zachód od Kondratowa, w woj. dolnośląskim[1][2].

Dość wyraźne wzniesienie o stromych zboczach, poza północnym, które jest niższe i łagodne. Na północnym wschodzie łączy się z Sosnówką, na północnym zachodzie z Diablakiem[1][2].

Wzniesienie o zróżnicowanej budowie geologicznej. Szczyt jest zbudowany z mioceńskiego bazaltu (bazanitu), stanowiącego część dawnego komina wulkanicznego oraz z tufów bazaltowych. Bazalt budujący wzniesienie jest tworzy regularne słupy o średnicy 30–40 cm, grube nieregularne pseudosłupy lub nieregularne bryły. W bazalcie występują bomby oliwinowe. Część tufów bazaltowych uległa wietrzeniu tworząc zwietrzelinę bentonitową. Na północ od neku występują górnokredowe gruboziarniste piaskowce o jasnych barwach oraz margle. Poniżej, na zboczach północno-zachodnich, zachodnich, południowych i wschodnich występują dolnotriasowe (pstry piaskowiec) piaskowce czerwone, przeważnie przykryte glinami zboczowymi i rumoszem skalnym. Jeszcze niżej zalegają permskie (cechsztyńskie) wapienie, dolomity i anhydryty[1][3].

Na podłożu bazaltowym rośnie wiele ciekawych roślin, m.in. wawrzynek wilczełyko, przylaszczka, barwinek pospolity, kopytnik pospolity, marzanka wonna.

Teren wokół kamieniołomu jest porośnięty lasem świerkowym i mieszanym z dębem i grabem[1].

Granice otuliny Parku Krajobrazowego "Chełmy" otaczają wzniesienie od północy, wschodu i południa[2].

Na zachodnim zboczu wzniesienia znajduje się kamieniołom eksploatowany przez Przedsiębiorstwo Górniczo-Produkcyjne "BAZALT" w Wilkowie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7 Pogórze Kaczawskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ​ISBN 83-85773-47-9​, s. 592
  2. a b c Park Krajobrazowy Chełmy, mapa turystyczna, skala 1:50 000, PPWK, Warszawa – Wrocław, wydanie II, 1999
  3. Park Krajobrazowy Chełmy, mapa geologiczna dla turystów, skala 1:50 000, Państwowy Instytut Geologiczny, Warszawa 1995, ​ISBN 83-903704-1-7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]