Łzawnik złocistozarodnikowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łzawnik złocistozarodnikowy
Ilustracja
Łzawnik rozciekliwy na pniu świerka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa łzawniaki
Rząd łzawnikowce
Rodzina łzawnikowate
Rodzaj łzawnik
Gatunek łzawnik złocistozarodnikowy
Nazwa systematyczna
Dacrymyces chrysospermus Berk. & M.A. Curtis
Grevillea 2 (14): 20 (1873)
Łzawnik złocistozarodnikowy na pniu jodły
Rozwija się często na drewnie bez kory

Łzawnik złocistozarodnikowy (Dacrymyces chrysospermus Berk. & M.A. Curtis) – gatunek grzybów z rodziny łzawnikowatych (Dacrymycetaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Dacrymyces, Dacrymycetaceae, Dacrymycetales, Incertae sedis, Dacrymycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozowali w 1873 r. M. J. Berkeley i PW. Curtis[1].

Niektóre synonimy[2]:

  • Dacrymyces palmatus (Schwein.) Burt 1921
  • Dacryopsis palmata (Schwein.) Lloyd 1920
  • Tremella palmata Schwein. 1832

Nazwę polską nadał Władysław Wojewoda w 2003. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako łzawnik złożonozarodnikowy[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Owocnik

Owocniki wytwarzane przez ten gatunek są największe spośród wszystkich z tego rodzaju[4]. Mają szerokość do 5 cm i wysokość do 2 cm. Początkowo są kuliste, później w miarę wzrostu i rozwoju stają się pofałdowane, głęboko pomarszczone, czasami podobne do małżowiny ucha lub klapowane. Powierzchnia jest lśniąca, lepka i gładka, przy dużym powiększeniu jednak chropowata. Ma barwę pomarańczowo-żółtą, podczas wysychania staje się pomarańczowo-czerwona, lub czerwono-brązowa. Konsystencja galaretowata, brak wyraźnego smaku i zapachu[5].

Cechy mikroskopowe

Podstawki dwuzarodnikowe, rozwidlone. Zarodniki elipsoidalne, lekko wygięte, o gładkiej powierzchni i wymiarach 13–23 × 6–8 μm, pozbawione pory rostkowej. Po dojrzeniu składające się z 4–8 komórek ułożonych w szereg. Wysyp zarodników barwy złocisto-żółtej, nieamyloidalny[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Ameryce Północnej i w Europie[6]. Saprotrof rozwijający się w drewnie i owocnikujący na jego powierzchni. Rośnie na obumarłych pniach świerków i jodeł, w górach i na wyżynach (na nizinach nienotowany). Wytwarza owocniki od lipca do listopada[4], ale czasami także w czasie bezśnieżnej zimy, w okresie ciepłej, deszczowej pogody. Rozwija się na najczęściej na drewnie bez kory, lub w szczelinach kory[5].

W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – gatunek narażony na wymarcie[7].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

  • trzęsak pomarańczowożółty (Tremelluus mesentericum. Morfologicznie jest bardzo podobny, ale jest większy i występuje na drewnie liściastym, zwłaszcza na drewnie z nienaruszoną korą. Gatunki te mimo zewnętrznego podobieństwa nie są z sobą blisko spokrewnione i istnieją duże różnice w ich budowie mikroskopowej[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  3. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: 2006, s. 678. ISBN 83-7404-513-2.
  5. a b c Californian Fungi. [dostęp 2014-05-11].
  6. Discover Life Maps. [dostęp 2014-04-18].
  7. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.