Ścinanie

From Wikipedia
Jump to navigation Jump to search
Stan czystego ścinania

Ścinanieodkształcenie postaciowe ciała spowodowane naprężeniami stycznymi. Skutkiem ścinania jest zmiana kształtu ciała bez żadnej zmiany jego objętości[1].

Ścinaniu zazwyczaj towarzyszą inne odkształcenia, przy innych typach stanów obciążenia, na przykład docisku. Dzieje się tak, między innymi, w połączeniach nitowych, klinowych i wpustowych.

Istnieje również przypadek czystego ścinania, w którym naprężenia normalne są równe zero, a naprężenia styczne są różne od zera. Przypadek taki ma miejsce w złożonym stanie naprężenia, gdy materiał jest rozciągany wzdłuż jednego kierunku i ściskany wzdłuż drugiego (prostopadłego) kierunku. Naprężenia normalne działające w tych kierunkach mają wtedy jednakowe wartości bezwzględne.

Obliczenia wytrzymałościowe[edit | edit source]

Rozkład naprężeń stycznych w przekroju poprzecznym jest silnie nieliniowy. W przypadku zginania poprzecznego, pręta pryzmatycznego rozkład ten określony jest wzorem[2]

w którym

– pozioma i pionowa oś przekroju poprzecznego
– podłużna oś pręta
– siła poprzeczna (ścinająca) w przekroju
– moment statyczny (względem osi ) części przekroju leżącej ponad prostą
– moment bezwładności przekroju względem osi
– szerokość przekroju poprzecznego na wysokości

W szczególnym przypadku pręta o przekroju prostokątnym otrzymuje się:

Zgodnie z hipotezą wytężeniową naprężenie ścinające musi spełniać warunek:

gdzie:

– wytrzymałość na ścinanie.

Zobacz też[edit | edit source]

Przypisy[edit | edit source]

  1. Gawęcki A., Podstawy mechaniki konstrukcji prętowych, str. 208, Wyd. Politechniki Poznańskiej, Poznań, 1985
  2. N.M. Bielajew, Wytrzymałość materiałów, Warszawa, 1954, Wyd. Ministerstwa Obrony Narodowej.