Ścinanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stan czystego ścinania

Ścinanie – odkształcenie dewiacyjne ciała spowodowane naprężeniami stycznymi. Skutkiem ścinania jest zmiana kształtu ciała.

Ścinaniu zazwyczaj towarzyszą inne odkształcenia, występują inne typy stanów obciążenia, np. docisk. Dzieje się tak m.in. w połączeniach nitowych, klinowych i wpustowych.

Istnieje również przypadek czystego ścinania, w którym naprężenia normalne są równe zero a naprężenia styczne są różne od zera. Przypadek taki ma miejsce w złożonym stanie naprężenia, gdy materiał jest rozciągany wzdłuż jednego kierunku i ściskany wzdłuż drugiego (prostopadłego) kierunku. Naprężenia działające w tych kierunkach mają wtedy jednakowe wartości bezwzględne.

Obliczenia wytrzymałościowe[edytuj]

Rozkład naprężeń stycznych w przekroju poprzecznym jest silnie nieliniowy. W przypadku zginania poprzecznego rozkład ten określony jest wzorem

w którym

- siła poprzeczna (ścinająca) w przekroju z = const,
- moment statyczny (względem osi x) części przekroju leżącej ponad prostą y = const,
- moment bezwładności przekroju względem osi x,
- szerokość przekroju poprzecznego na wysokości y = const.

Prostym rachunkiem można wykazać, że w tym szczególnym przypadku:

Zgodnie z hipotezą wytężeniową naprężenie ścinające musi spełniać warunek:

gdzie:

– wytrzymałość na ścinanie.

Zobacz też[edytuj]